တောင်းဆိုမှုများ၏ ကန့်သတ်ချက်- တောင်းဆိုမှုတစ်ခုသည် မည်သည့်အချိန်တွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိသနည်း။

ဒတ်ချ်ဥပဒေအရ တောင်းဆိုမှုအများစုသည် ငါးနှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက် (verjaard) ဖြစ်လာသည်။ စာချုပ်တစ်ခုအရ ငွေပေးချေမှု၊ ပုံမှန်ငွေပေးချေမှုများ သို့မဟုတ် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများအတွက် တောင်းဆိုမှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေးရမည့်ရက်မှ ငါးနှစ်အကြာတွင် သို့မဟုတ် သင်လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်စွာ သိရှိပြီးနောက်တွင် သက်တမ်းကုန်ဆုံးလေ့ရှိသည်။ အဓိကခြွင်းချက်- တရားရုံးဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသော တောင်းဆိုမှုကို နှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည်။ သတ်မှတ်ကာလ (verjaring) သည် အလိုအလျောက်မဟုတ်ပါ။ အကြွေးရှင်သည် ၎င်းကို တရားစွဲဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး သင်သည် စာဖြင့်သတိပေးချက်ဖြင့် သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစဉ်များစတင်ခြင်းဖြင့် အချိန်မီနာရီကို ရပ်တန့်နိုင်သည်။

စည်းမျဉ်းများကို စာအုပ် ၃၊ ဒတ်ချ်တရားမကျင့်ထုံးဥပဒေ (Burgerlijk Wetboek, BW) ၏ ခေါင်းစဉ် ၁၁၊ ပုဒ်မ ၃:၃၀၆ မှ ၃:၃၂၅ BW အထိ၊ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို အချိန်ကန့်သတ်ထားခြင်းဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိသော တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း တရားရုံးမှတစ်ဆင့် ၎င်းကို သင်အတည်မပြုနိုင်တော့ပါ။ အချိန်ကန့်သတ်ချက် ကုန်ဆုံးသွားပြီး အကြွေးရှင်က ၎င်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်နှင့်၊ ပုဒ်မ ၆:၃ BW တွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည့်အတိုင်း တောင်းဆိုမှုသည် သဘာဝတာဝန်ဝတ္တရား (natuurlijke verbintenis) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

သဘာဝတာဝန်ဝတ္တရားတစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်၍မရသော်လည်း ၎င်းကို ကျေအေးနိုင်ပါသည်။ ၎င်းကို နည်းလမ်းနှစ်ခုဖြင့် ဖြစ်နိုင်သည်-

• မိမိဆန္ဒအလျောက် ငွေပေးချေမှုဖြင့်။ အကြွေးရှင်သည် အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိသော အကြွေးကို ပေးချေပါက၊ အမှားကြောင့်ပင်ဖြစ်စေ ငွေကို ပြန်လည်တောင်းခံ၍မရပါ။ သူသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သော အကြွေးကို ပေးချေပြီးဖြစ်သည်။
• နုတ်ယူခြင်းဖြင့် (ပယ်ဖျက်ခြင်း)။ ပုဒ်မ ၆:၁၃၁ BW အရ၊ တောင်းဆိုမှုကို နုတ်ယူပိုင်ခွင့်သည် အချိန်ကန့်သတ်ချက်မကုန်ဆုံးမီ နုတ်ယူပိုင်ခွင့်ရှိပြီးသားဖြစ်ပါက တောင်းဆိုမှုသည် အချိန်ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်လာသောကြောင့် ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ပါ။ ထိုရက်စွဲပြီးနောက်မှသာ ပေါ်ပေါက်လာသော တန်ပြန်တောင်းဆိုမှုကို အသုံးမပြုနိုင်ပါ။

တရားရုံးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်သဘောတူညီချက်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို အသုံးမပြုပါ (ပုဒ်မ ၃:၃၂၂ စာပိုဒ် ၁ BW)။ အကြွေးရှင်သည် ကိုယ်တိုင်ခုခံကာကွယ်ရမည်။ ၎င်းမပြုလုပ်ပါက၊ ကာလသည် ကြာမြင့်စွာကပင် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း တရားရုံးသည် တောင်းဆိုမှုကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

အကြွေးရှင်သည် ပြီးမြောက်ပြီးသော ကန့်သတ်ချက်ကိုလည်း စွန့်လွှတ်နိုင်သည် (ပုဒ်မ ၃:၃၂၂ စာပိုဒ် ၂ နှင့် ၃ BW)။ ကာလမကုန်ဆုံးမီ ကြိုတင်စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ငွေပေးချေမှုအစီအစဉ် သို့မဟုတ် သက်တမ်းကုန်ဆုံးပြီးနောက် ရွှေ့ဆိုင်းရန် တောင်းဆိုမှုသည် စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူခြင်းသည် အခြေအနေများပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။

ကန့်သတ်ကာလသည် မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်သနည်း။

ယေဘုယျအားဖြင့်၊ တောင်းဆိုမှု ပေးဆောင်ရမည့်ရက်စွဲနှင့် ပေးချေရမည့်နေ့ (opeisbaar) တွင် ကာလစတင်သည်။ ထိုအချိန်သည် ငွေရှင်အနေဖြင့် သင်သည် စွမ်းဆောင်ရည်ကို တောင်းဆိုနိုင်သည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ တောင်းဆိုမှုအချို့အတွက် စတင်ခြင်းသည် အောက်တွင်ရှင်းပြထားသည့်အတိုင်း သင်သိသည်များပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။

ဥပမာတစ်ခုအနေနဲ့ ပြောရရင် ချေးငွေသဘောတူညီချက်တစ်ခုမှာ ယူရို ၁၀,၀၀၀ ချေးငွေကို လစဉ် ယူရို ၂,၅၀၀ လေးကြိမ်ခွဲပြီး ပြန်ဆပ်ရမယ်လို့ ပြဋ္ဌာန်းထားပါတယ်။ ပထမဆုံး ယူရို ၂,၅၀၀ ကို တစ်လအကြာမှာ ပြန်ဆပ်ရပါမယ်။ အရစ်ကျနဲ့ အတိုးကို အချိန်မှန်ပေးချေသရွေ့ ကျန်တဲ့အရင်းအနှီးကို မပေးဆောင်ရသေးတဲ့အတွက် ကန့်သတ်ချက်ကာလ မရှိပါဘူး။ အရစ်ကျတစ်ခုချင်းစီကို သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ငွေပေးချေမှုရက်စွဲမှာ ပေးချေရမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီရက်ကစပြီး အဲဒီအရစ်ကျအတွက် သီးခြားကန့်သတ်ချက်ကာလ ကုန်ဆုံးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ပုဒ်မ ၃:၃၀၇ အပိုဒ် ၂ BW အရ၊ တောင်းဆိုချက်အရ ပြန်ဆပ်ရမည့်ရက် အတိအကျမရှိသော တာဝန်ဝတ္တရားအတွက် ကွဲပြားသောစည်းမျဉ်းတစ်ခု သက်ရောက်သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် တောင်းဆိုချက်အရ ပြန်ဆပ်ရမည့် ချေးငွေ။ ထို့နောက် ငါးနှစ်ကာလသည် သင်ပြန်ဆပ်ရန် တောင်းဆိုမည်ဟု ကြေငြာသည့် ရက်စွဲ၏ နောက်တစ်နေ့တွင်သာ စတင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လိုအပ်ပါက ရပ်စဲကြောင်း အကြောင်းကြားပြီးနောက် သင်တောင်းဆိုနိုင်သည့် ရက်စွဲမှ နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း တောင်းဆိုမှုကို အချိန်ကန့်သတ်ထားသည်။

ကန့်သတ်ကာလ ဘယ်လောက်ကြာလဲ။

ယေဘုယျကာလမှာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ဖြစ်ပြီး အဖြစ်များသော တောင်းဆိုချက်များစွာတွင် ငါးနှစ်သာ တိုတောင်းသောကာလရှိသည်။ စားသုံးသူဝယ်ယူမှုများတွင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် ပိုတိုတောင်းသော စည်းမျဉ်းများရှိသည်။

မည်သည့်တောင်းဆိုမှုများတွင် အနှစ်နှစ်ဆယ် ကန့်သတ်ချက်ကာလရှိသနည်း။

ပုဒ်မ ၃:၃၀၆ BW အရ၊ ဥပဒေက အခြားနည်းဖြင့် ပြဋ္ဌာန်းထားခြင်းမရှိပါက၊ အထွေထွေကန့်သတ်ချက်ကာလမှာ နှစ်နှစ်ဆယ်ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင်၊ အောက်ဖော်ပြပါ ပိုတိုတောင်းသောကာလများသည် စီးပွားဖြစ်နှင့် ပုဂ္ဂလိကတောင်းဆိုမှုအများစုကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကာလသည် တရားရုံးဆုံးဖြတ်ချက် သို့မဟုတ် ခုံသမာဓိဆုံးဖြတ်ချက် (ပုဒ်မ ၃:၃၂၄ BW) ကို ပြဋ္ဌာန်းရာတွင်လည်း သက်ဆိုင်သည်၊ အခြေခံတောင်းဆိုမှုတွင် ပိုတိုသောကန့်သတ်ချက်ကာလရှိလျှင်ပင်။

မည်သည့်တောင်းဆိုမှုများတွင် ငါးနှစ်ကန့်သတ်ချက်ကာလရှိသနည်း။

အောက်ပါတောင်းဆိုမှုများသည် စီရင်ချက်တွင် ခိုင်လုံစွာပြဋ္ဌာန်းထားခြင်းမရှိပါက ငါးနှစ်အကြာတွင် ကာလသတ်မှတ်ပယ်ဖျက်ခံရသည်-

• ချေးငွေပြန်ဆပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ငွေတောင်းခံလွှာပေးချေခြင်းကဲ့သို့သော တစ်စုံတစ်ခုပေးရန် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ရန် စာချုပ်ပါတာဝန်ဝတ္တရားကို ထမ်းဆောင်ရန် တောင်းဆိုမှု (ပုဒ်မ ၃:၃၀၇ BW)။ ဤကာလသည် တောင်းဆိုမှု ပေးရမည့်ရက်စွဲပြီးနောက်နေ့မှစ၍ အကျုံးဝင်သည်။
• အတိုး၊ အိမ်ငှားခ၊ အစုရှယ်ယာနှင့် နှစ်စဉ် သို့မဟုတ် ပိုမိုမကြာခဏပေးချေရမည့် အခြားအရာအားလုံးကဲ့သို့သော ပုံမှန်ငွေပေးချေမှုများအတွက် တောင်းဆိုမှုတစ်ခု (ပုဒ်မ ၃:၃၀၈ BW)။ လုပ်ခလစာ သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုငွေပေးချေမှုများ (alimentatie) ကို စဉ်းစားပါ။ ငွေပေးချေမှုတစ်ခုစီအတွက် သီးခြားကန့်သတ်ချက်ကာလတစ်ခု ရှိသည်။
• မလိုအပ်ဘဲ ပေးချေမှု ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် တောင်းဆိုမှု (onverschuldigde betaling)၊ ဥပမာအားဖြင့် သင်သည် သူစိမ်းတစ်ဦးထံ ငွေမှားယွင်းစွာ လွှဲပြောင်းပေးခြင်း (ပုဒ်မ ၃:၃၀၉ BW)။ ဤကာလသည် သင်၏တောင်းဆိုမှုနှင့် ငွေလက်ခံသူ၏ အမည်ကို သင်သိရှိပြီးနောက်နေ့မှ စတင်ပြီး တောင်းဆိုမှုပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် နှစ် ၂၀ အထိ ကြာမြင့်သည်။
• ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအတွက် သို့မဟုတ် သဘောတူထားသော ပြစ်ဒဏ်အတွက် တောင်းဆိုမှု (ပုဒ်မ ၃:၃၁၀ စာပိုဒ် ၁ BW)။ ဤကာလသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသူက ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု (သို့မဟုတ် ပေးဆောင်ရမည့် ပြစ်ဒဏ်) နှင့် တာဝန်ရှိသူ နှစ်ဦးစလုံးကို သိရှိပြီးနောက်နေ့မှ စတင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အဖြစ်အပျက်မှ နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း တောင်းဆိုမှုကို အချိန်ကာလ ကန့်သတ်ထားသည်။

စားသုံးသူဝယ်ယူမှုအတွက် ဘယ်လိုစည်းမျဉ်းတွေလဲ။

စားသုံးသူဝယ်ယူမှု (consumentenkoop) ဆိုသည်မှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ရောင်းချသူတစ်ဦးမှ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သောပစ္စည်းတစ်ခုကို စားသုံးသူထံ ရောင်းချခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ အလုပ်အကိုင် သို့မဟုတ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုတွင် မလုပ်ဆောင်သော ဝယ်ယူသူဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းတစ်ခုကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်းမရှိပါက သင်တန်း သို့မဟုတ် ဥယျာဉ်ထိန်းသိမ်းမှုကဲ့သို့သော ဝန်ဆောင်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်မဟုတ်ပါ။

ပုဒ်မ ၇:၂၃ BW အရ၊ ဝယ်ယူထားသောပစ္စည်းသည် စာချုပ်နှင့်မကိုက်ညီသော ဝယ်ယူသူတစ်ဦးသည် ချို့ယွင်းချက်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သောအချိန်အတွင်း ရောင်းချသူထံ အကြောင်းကြားရမည်။ စားသုံးသူဝယ်ယူမှုအတွက်၊ တွေ့ရှိပြီး နှစ်လအတွင်း အကြောင်းကြားခြင်းသည် အမြဲတမ်း အချိန်မှန်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ချို့ယွင်းချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ဝယ်ယူသူ၏ တောင်းဆိုမှုများနှင့် ခုခံကာကွယ်မှုများသည် ထိုအကြောင်းကြားပြီးနောက် နှစ်နှစ်အကြာတွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့်လည်း တိုတောင်းသောကာလတစ်ခုရှိသည်။ ပုဒ်မ ၇:၂၈ BW အရ၊ စားသုံးသူဝယ်ယူမှုတွင် ဝယ်ယူမှုစျေးနှုန်းပေးချေမှုအတွက် ရောင်းချသူ၏တောင်းဆိုမှုသည် နှစ်နှစ်အကြာတွင် ကာလကန့်သတ်ချက်ဖြစ်လာသည်။

မှတ်ချက်- ဤနှစ်နှစ်ကာလသည် ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန် ကားတစ်စီးဝယ်ယူရန် ခရက်ဒစ်သဘောတူညီချက်ကဲ့သို့သော ဝယ်ယူမှုကို ငွေကြေးထောက်ပံ့ရန်အတွက် စားသုံးသူမှ ထုတ်ယူထားသော ချေးငွေအတွက်လည်း အကျုံးဝင်နိုင်သည်။ ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် တရားရုံးချုပ် (Hoge Raad) သည် ဝယ်ယူမှုနှင့် ခရက်ဒစ်သည် လုံလောက်စွာ ဆက်စပ်နေပါက စားသုံးသူဝယ်သူ၏ အကာအကွယ်သည် ခရက်ဒစ်သဘောတူညီချက်အောက်ရှိ ပြန်ဆပ်ရန်တောင်းဆိုမှုအထိ တိုးချဲ့နိုင်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည် (HR ၁၀ ဩဂုတ် ၂၀၁၂၊ ECLI:NL:HR:2012:BW4992)။ အရေးကြီးသောအချက်မှာ ရောင်းချသူသည် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိဖြစ်သည်။

ကာလက သူ့အလိုလို ကုန်ဆုံးသွားလား။

မဟုတ်ပါ။ တောင်းဆိုမှုသည် ကာလကုန်ဆုံးသွားသောအခါ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ပါ။ တောင်းဆိုမှုသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး အကြွေးရှင်က ကန့်သတ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကိုးကားသည်အထိ ကောက်ခံနိုင်သည်။

ကာလမကုန်ဆုံးမီတွင်၊ အကြွေးရှင်သည် တောင်းဆိုမှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြင့် ၎င်းကိုယ်တိုင် ရပ်ဆိုင်းနိုင်သည်။ ပုဒ်မ ၃:၃၁၈ BW အရ၊ အခွင့်အရေးကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း (erkenning) သည် ၎င်းကို အသိအမှတ်ပြုသူအပေါ် ကန့်သတ်ကာလကို ရပ်ဆိုင်းသည်။ အကြွေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပေးချေခြင်း၊ ရွှေ့ဆိုင်းရန် တောင်းဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ငွေပေးချေမှုအချိန်ဇယားကို သဘောတူခြင်းတို့ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။

အကြွေးရှင်သည် ကာလကန့်သတ်ချက်ကို တရားဝင် ကိုးကားပါက၊ တောင်းဆိုမှုသည် တရားရုံးအမိန့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ပါ။ သင့်တွင် စီရင်ချက်ရှိပြီးသားဖြစ်ပါက၊ အနှစ်နှစ်ဆယ် စီရင်ချက်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် ဘိလစ် (gerechtsdeurwaarder) မှ ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်၍မရတော့ပါ။

ကန့်သတ်ချက်ကာလကို ဘယ်လို အနှောင့်အယှက်ပေးမလဲ။

ကာလမကုန်ဆုံးမီ အကြွေးရှင်ထံ ရေးသားထားသော သတိပေးချက် သို့မဟုတ် သင်၏ ပေးဆပ်ရန်အခွင့်အရေးကို ပြတ်ပြတ်သားသား သိမ်းဆည်းထားသည့် ရေးသားထားသော အကြောင်းကြားစာ ပေးပို့ခြင်းဖြင့် သင်သည် ကာလကို အနှောင့်အယှက်ပေးပါသည်။ တရားဥပဒေအရ တရားစွဲဆိုမှုများ စတင်ခြင်းလည်း ၎င်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးပါသည်။

တာဝန်ဝတ္တရားတစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန်အတွက် တောင်းဆိုမှုအတွက်၊ အပိုဒ် ၃:၃၁၇ အပိုဒ် ၁ BW သည် သင်၏ ထမ်းဆောင်ခွင့်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား သိမ်းဆည်းထားသည့် ရေးသားသတိပေးချက် (aanmaning) သို့မဟုတ် ရေးသားထားသော အကြောင်းကြားစာ (schriftelijke mededeling) ကို ခွင့်ပြုထားသည်။ မှတ်ပုံတင်ထားသော စာတိုက်မှတစ်ဆင့် ရှင်းလင်းသော ငွေပေးချေမှု သတိပေးချက် သို့မဟုတ် ဆင့်ခေါ်စာသည် များသောအားဖြင့် လုံလောက်ပါသည်။ လိုအပ်ချက်များသည် တင်းကျပ်သည်- အကြောင်းကြားစာသည် စာဖြင့်ဖြစ်ရမည်၊ သင်၏ ပေးချေမှုအခွင့်အရေးကို သင်ထိန်းသိမ်းထားကြောင်း အကြွေးရှင်အား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသိပေးရမည်။

အခြားတောင်းဆိုမှုများအတွက်၊ ဥပမာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအတွက် တောင်းဆိုမှုတစ်ခုအတွက်၊ ရေးသားထားသော သတိပေးချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ပုဒ်မ 3:317 အပိုဒ် 2 BW အရ၊ သတိပေးချက်သည် ပုဒ်မ 3:316 BW တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ခြောက်လအတွင်း တရားဥပဒေအရ အရေးယူမှု သို့မဟုတ် အခြားတရားဥပဒေစိုးမိုးရေးလုပ်ရပ်များဖြင့် လိုက်နာပါကသာ ကာလကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ တရားရုံးတွင် တောင်းဆိုမှုတစ်ခု တင်သွင်းခြင်းသည် ကာလကိုလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော်လည်း၊ တောင်းဆိုမှုကို နောက်ဆုံးတွင် ချမှတ်ပြီးမှသာဖြစ်သည်။ မချမှတ်ရသေးပါက၊ လုပ်ငန်းစဉ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ခြောက်လအကြာတွင် တောင်းဆိုမှုအသစ်တစ်ခု တင်သွင်းရန် အချိန်ရှိသည် (ပုဒ်မ 3:316 အပိုဒ် 2 BW)။

ငွေရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အကြွေးရှင်က ကန့်သတ်ချက်ကို တောင်းဆိုရင် ကာလကို သင် အနှောင့်အယှက်ပေးတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနိုင်ရပါမယ်။ သတိပေးချက်တိုင်းရဲ့ မိတ္တူနဲ့ ပေးပို့ပြီး လက်ခံရရှိကြောင်း သက်သေအထောက်အထားကို သိမ်းဆည်းထားပါ။ အဲဒီသက်သေအထောက်အထားမရှိရင် တောင်းဆိုမှုကို အချိန်ကန့်သတ်ချက် ပယ်ဖျက်ခံရနိုင်ခြေရှိပါတယ်။

အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပြီးနောက် အသစ်ကာလ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။

အနှောင့်အယှက်တစ်ခုပြီးနောက်၊ နောက်တစ်နေ့တွင် ကန့်သတ်ချက်ကာလအသစ်တစ်ခု စတင်သည်။ ပုဒ်မ ၃:၃၁၉ စာပိုဒ် ၂ BW အရ၊ ကာလအသစ်သည် မူလကာလနှင့် ညီမျှသော်လည်း ငါးနှစ်ထက် မပိုပါ။ ကန့်သတ်ချက်သည် အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ ရှိမည့်အချိန်ထက် စော၍ ဖြစ်ပေါ်မည်မဟုတ်ပါ။

ဆိုလိုသည်မှာ စီရင်ချက်တစ်ခုကို အတည်ဖြစ်စေရန် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကာလကို သင်နှောင့်ယှက်ပါက၊ အသစ်သောကာလသည် ငါးနှစ်သာဖြစ်သည်။ ထိုငါးနှစ်အတွင်း ထပ်မံနှောင့်ယှက်ခြင်းသည် တောင်းဆိုချက်ကို အသက်ဝင်စေသည်။

ကန့်သတ်ချက်ကာလကို တိုးချဲ့နိုင်ပါသလား။

ဟုတ်ကဲ့။ အပိုဒ် ၃:၃၂၀ BW အရ၊ သက်တမ်းတိုးရန် အကြောင်းပြချက်ရှိနေချိန်တွင် သို့မဟုတ် သက်တမ်းကုန်ဆုံးပြီးနောက် ခြောက်လအတွင်း ကာလတစ်ခု ပြီးဆုံးပါက၊ ထိုအကြောင်းပြချက် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ခြောက်လအထိ ကာလဆက်လက်တည်ရှိနေပါသည်။

ပုဒ်မ ၃:၃၂၁ BW တွင် သက်တမ်းတိုးရန် အကြောင်းပြချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့တွင် ခွဲမထားသော အိမ်ထောင်ဖက်များ သို့မဟုတ် မှတ်ပုံတင်ထားသော မိတ်ဖက်များအကြား၊ ကုမ္ပဏီနှင့် ၎င်း၏ဒါရိုက်တာများအကြား၊ နှင့် အကြွေးရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် ပေးရန်ရှိရမည့်အချက်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ထားသော အကြွေးရှင်အပေါ် တောင်းဆိုမှုများ ပါဝင်သည်။

အကြွေးရှင်၏ ဒေဝါလီခံမှုသည် ကာလကိုလည်း တိုးချဲ့ပေးသည်။ ဒေဝါလီခံခြင်းအက်ဥပဒေ (Faillissementswet) တွင် ကန့်သတ်ချက်ကာလတစ်ခုသည် ဒေဝါလီခံနေစဉ်အတွင်း သို့မဟုတ် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ခြောက်လအတွင်း ပြီးဆုံးပါက၊ ထိုကာလသည် ဒေဝါလီခံမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် ခြောက်လအထိ ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဟု ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ အကြွေးရှင်များသည် ဒေဝါလီခံနေစဉ်အတွင်း အကြွေးရှင်အပေါ် တစ်ဦးချင်းအရေးယူဆောင်ရွက်မှုများ ပြုလုပ်၍မရပါ။ භාရမှူး (ထိန်းသိမ်းသူ) ထံမှ စာများကို အနီးကပ်အာရုံစိုက်ပါ- ဒေဝါလီခံမှုတွင် တောင်းဆိုမှုတင်သွင်းထားသော အကြွေးရှင်အား ဒေဝါလီခံမှုပြီးဆုံးသည့်အခါ အကြောင်းကြားမည်ဖြစ်သည်။

တရားရုံးဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ချမှတ်ထားသော တောင်းဆိုချက်နှင့် မည်သို့သက်ဆိုင်သနည်း။

ပုဒ်မ ၃:၃၂၄ အပိုဒ် ၁ BW အရ၊ စီရင်ချက် သို့မဟုတ် ခုံသမာဓိဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ဖြစ်စေရန် အခွင့်အရေးသည် စီရင်ချက်ချမှတ်ပြီးနောက် ရက်စွဲ၏ နောက်တစ်နေ့မှ နှစ် ၂၀ အထိ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ ၎င်းသည် မူလတောင်းဆိုမှု၏ ကန့်သတ်ချက်ကာလ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အကျုံးဝင်ပါသည်။

စီရင်ချက်အောက်တွင် နှစ်စဉ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ မကြာခဏ ပေးချေရမည့် ပမာဏများအတွက် ကာလမှာ ငါးနှစ်ဖြစ်သည် (ပုဒ်မ ၃:၃၂၄ အပိုဒ် ၃ BW)။ ပုဒ်မ ၃:၃၂၄ အပိုဒ် ၄ BW တွင် အတိုး၊ ဒဏ်ကြေးများ၊ ဒဏ်ကြေးပေးဆောင်မှုများနှင့် အခြားဆက်စပ်အမိန့်များသည် ကာလကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခြင်း သို့မဟုတ် တိုးချဲ့ခြင်းမပြုလုပ်ပါက အဓိကအမိန့်ထက် နောက်မကျဘဲ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိလာမည်ဟု ထပ်လောင်းဖော်ပြထားသည်။

ဥပမာတစ်ခု- တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယူရို ၁၀၀၀ နှင့် ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းအတိုး ပေးဆောင်ရန် အမိန့်ချမှတ်ခံရသည်။ အရင်းအနှီးပမာဏကို နှစ် ၂၀ အတွက် ပေးဆောင်ရန် အမိန့်ကို သင် အတည်ပြုနိုင်သည်။ သို့သော် တိုးပွားလာသောအတိုးကို ငါးနှစ်တာကာလအတွက် ပုံမှန်ငွေပေးချေမှုအဖြစ် သတ်မှတ်လေ့ရှိသည်။ သင်သည် ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက်မှသာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုပြီး ကာလကို မနှောင့်ယှက်ပါက ပထမငါးနှစ်အတွက် အတိုးကို အချိန်ကာလကန့်သတ်ထားနိုင်သည်။

မှတ်ချက်- အထက်တွင်ရှင်းပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ နှစ် ၂၀ အကောင်အထည်ဖော်မှုကာလ မကုန်ဆုံးမီတွင် အနှောင့်အယှက်ပေးပါက ငါးနှစ်သာကြာသော ကာလသစ်တစ်ခု စတင်ပါသည်။ စီရင်ချက်ဟောင်းတစ်ခုရှိပါက ဤရက်စွဲများကို မှတ်သားထားပါ။

ငွေချေးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာတွေကို စစ်ဆေးသင့်လဲ။

• တောင်းဆိုချက်၊ ငွေတောင်းခံလွှာ သို့မဟုတ် အရစ်ကျပေးချေမှုတစ်ခုစီ ပေးဆောင်ရမည့်ရက်စွဲကို စစ်ဆေးပါ။ တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ငါးနှစ်ကာလရှိသည် (ပုဒ်မ 3:307 နှင့် 3:308 BW)။
• ဈေးနှုန်းတောင်းဆိုမှုသည် နှစ်နှစ်အကြာတွင် သက်တမ်းကုန်ဆုံးမည့် စားသုံးသူဝယ်ယူမှု ဟုတ်မဟုတ် စစ်ဆေးပါ (ပုဒ်မ ၇:၂၈ BW)။
• ကာလမကုန်ဆုံးမီ ငွေပေးချေမှုအခွင့်အရေးကို ပြတ်ပြတ်သားသား သိမ်းဆည်းထားသည့် စာဖြင့်သတိပေးချက်ပေးပို့ပြီး ပေးပို့ကြောင်း အထောက်အထားနှင့် လက်ခံရရှိကြောင်း အထောက်အထားကို သိမ်းဆည်းထားပါ။
• ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတောင်းဆိုမှုအတွက်၊ သင့်သတိပေးချက်မှ ခြောက်လအတွင်း တရားဥပဒေအရ အရေးယူဆောင်ရွက်မှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ (ပုဒ်မ 3:317(2) BW)။
• စီရင်ချက်ချပါက အနှစ်နှစ်ဆယ် အကျိုးသက်ရောက်သည့်ရက်စွဲနှင့် အတိုးအတွက် ငါးနှစ်ကာလကို နေ့စဉ်ရေးမှတ်ထားပါ။

ငွေချေးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာတွေကို စစ်ဆေးသင့်လဲ။

• တောင်းဆိုမှု မည်သည့်အချိန်တွင် ပြီးဆုံးမည်နှင့် ထိုအချိန်မှစ၍ ငါးနှစ်ကျော် ကြာမြင့်သွားပြီ ရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ။
• ငွေချေးသူက စာဖြင့်သတိပေးချက်ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိ သို့မဟုတ် ထိုကာလအတွင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ စတင်ခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးပါ။
• သင်သည် အကြွေးကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးပါ၊ ဥပမာအားဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပေးချေမှု သို့မဟုတ် ပေးချေမှု အစီအစဉ် (ပုဒ်မ ၃:၃၁၈ BW)။
• သင့်ကိုယ်သင် ကာကွယ်ရာတွင် ကန့်သတ်ချက်ကို မြှင့်တင်ပါ။ တရားရုံးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအလျောက် အသုံးချမည်မဟုတ်ပါ (ပုဒ်မ ၃:၃၂၂ BW)။

အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိနိုင်တဲ့ တောင်းဆိုမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ပေးလို့ရမလဲ။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကော်ပိုရိတ်ရှေ့နေများသည် ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ပုဂ္ဂလိကတောင်းဆိုမှုများတွင် ငွေချေးသူများနှင့် အကြွေးရှင်များအတွက် ကန့်သတ်ချက်ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးပါသည်။

• သင့်တောင်းဆိုမှုအတွက် ကန့်သတ်ချက်ကာလ စတင်ချိန်နှင့် ပြီးဆုံးချိန်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွက်ချက်ပါသည်။
• ကျွန်ုပ်တို့သည် ပုဒ်မ 3:317 BW အရ ကာလကို အနှောင့်အယှက်ပေးသည့် စာဖြင့်အကြောင်းကြားစာတစ်စောင်ကို ရေးဆွဲပါသည်။
• အကြွေးရှင်၏ ငွေပေးချေမှု သို့မဟုတ် စာသည် ပုဒ်မ 3:318 BW အရ အသိအမှတ်ပြုခြင်းအဖြစ် ရေတွက်ခြင်းရှိမရှိကို ကျွန်ုပ်တို့ အကဲဖြတ်ပါသည်။
• ကျွန်ုပ်တို့သည် တရားစွဲဆိုမှုများတွင် ကန့်သတ်ချက်ကာကွယ်ရေးကို မြှင့်တင် သို့မဟုတ် ကန့်ကွက်ပါသည်။
• တရားရုံးချုပ်က စီရင်ချက်ဟောင်းကို အသက်ဝင်စေနိုင်သေးလားဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးပါတယ်။

အကျဉ်းချုပ်

• စာချုပ်ဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုအများစု၊ ပုံမှန်ငွေပေးချေမှုများနှင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတောင်းဆိုမှုများသည် ငါးနှစ်အကြာတွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်လာသည်။ ယေဘုယျကာလမှာ နှစ်နှစ်ဆယ်ဖြစ်သည် (ပုဒ်မ ၃:၃၀၆ မှ ၃:၃၁၀ BW)။
• စီရင်ချက်တစ်ခုကို အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ ပြဋ္ဌာန်းနိုင်ပြီး၊ ပမာဏများကို နှစ်စဉ်ပေးချေရမည် သို့မဟုတ် စီရင်ချက်အောက်တွင် ငါးနှစ်ထက်ပို၍ မကြာခဏပေးချေရမည် (ပုဒ်မ ၃:၃၂၄ BW)။
• ကန့်သတ်ချက်သည် အလိုအလျောက်မဟုတ်ပါ- အကြွေးရှင်သည် ၎င်းကို လျှောက်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အချိန်ကန့်သတ်ထားသော အကြွေးကို မိမိဆန္ဒအလျောက် ပေးချေနိုင်သည် သို့မဟုတ် အချို့ကိစ္စများတွင် နုတ်ယူနိုင်သည်။
• သင်သည် ရေးသားထားသော သတိပေးချက် သို့မဟုတ် သင့်အခွင့်အရေးများကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသော သီးသန့်ထားရှိမှုဖြင့် သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစဉ်များကို စတင်ခြင်းဖြင့် ကာလကို အနှောင့်အယှက်ပေးသည်၊ အနှောင့်အယှက်ပေးပြီးနောက် အများဆုံး ငါးနှစ်ကာလသစ်တစ်ခု စတင်သည်။
• ဒေဝါလီခံခြင်းနှင့် ဇနီးမောင်နှံများအကြားကဲ့သို့သော အချို့သောဆက်ဆံရေးများသည် မြေယာအငြင်းပွားမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် ခြောက်လအထိ ကာလကို တိုးချဲ့သည်။

မကြာခဏမေးခွန်းတွေမေး