တရားရုံးတွင် ရဲများ၏အကြမ်းဖက်မှု- ရဲများသည် မည်သည့်အချိန်တွင် အင်အားသုံးနိုင်သနည်း၊ မှားယွင်းသွားပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

အခြေအနေနှစ်ခုကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ပထမတစ်ခုတွင် လူတစ်ယောက် လုယက်မှုတစ်ခုပြီးနောက် ထွက်ပြေးသွားသည်၊ ရဲအရာရှိတစ်ဦးက သတိပေးသည်၊ ထိုလူက သူ၏ခါးပတ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ရဲအရာရှိက ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ဒုတိယတစ်ခုတွင် ဖမ်းဆီးခံထားရသော သံသယရှိသူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်ထိပ်ခတ်ခံထားရပြီး မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မပြုတော့ဘဲ တုတ်ဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရိုက်နှက်ခံရသည်။ လူအများစုက ဤနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကွဲပြားကြောင်း အလိုလို ခံစားမိကြသည်။ ဥပဒေသည် ၎င်းကို ခံစားရုံသာမကဘဲ ၎င်းပတ်လည်တွင် တိကျသော နယ်နိမိတ်များကို ရေးဆွဲထားသည်။

အများပြည်သူဆွေးနွေးမှုများတွင် ရဲတပ်ဖွဲ့၏အကြမ်းဖက်မှုကို ယုံကြည်မှု၊ အခွင့်အာဏာနှင့် ဘေးကင်းရေးဆိုင်ရာ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ မေးခွန်းတစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ဆွေးနွေးလေ့ရှိသည်။ ဥပဒေအရ၊ အကဲဖြတ်ခြင်းသည် အခြားနေရာတစ်ခုတွင် စတင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ တပ်ဖွဲ့သည် ဥပဒေအတွင်း၌ ရှိနေခြင်းရှိမရှိဟူသော မေးခွန်းဖြင့် စတင်သည်။ ၎င်းသည် ခံစားချက်ဆိုင်ရာကိစ္စမဟုတ်ဘဲ အာဏာ၊ မူများနှင့် လူ့အခွင့်အရေးများကို စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤဘလော့ဂ်တွင် ကျွန်ုပ်သည် ထိုဘောင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်- ရဲတပ်ဖွဲ့သည် မည်သည့်အချိန်တွင် အင်အားသုံးနိုင်သည်၊ မည်သည့်အချိန်တွင် တရားဝင်လုပ်ဆောင်မှုသည် တရားမဝင် သို့မဟုတ် ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ အပြုအမူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ အရာအားလုံး မှားယွင်းသွားသောအခါ နိုင်ငံသားတစ်ဦးအတွက် မည်သည့်လမ်းကြောင်းများ ပွင့်လာသနည်း။ ကျွန်ုပ်သည် အရေးကြီးဆုံးသော ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်များနှင့် အမှုဥပဒေကို အသုံးပြုသော်လည်း တတ်နိုင်သမျှ ဖတ်ရှုရလွယ်ကူအောင် ထားပါ။

စာကြောင်းတစ်ကြောင်းတည်းမှာ အဓိကအချက်က

ရဲတပ်ဖွဲ့မှ အင်အားသုံးခြင်းကို တားမြစ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ နိုင်ငံတော်သည် အင်အားသုံးမှုကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့သည် ဥပဒေက ကြိုတင်ရေးဆွဲထားသော နယ်နိမိတ်များအတွင်းသာ ထိုလက်ဝါးကြီးအုပ်မှုကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ နောက်ဆက်တွဲအရာအားလုံးတွင် ပါဝင်သော မေးခွန်းမှာ အမြဲတမ်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဤနည်းလမ်းများနှင့် ဤရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤအင်အားသည် အမှန်တကယ် လိုအပ်ပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါသလား။

ဥပဒေရေးရာအခြေခံ- အာဏာတစ်ခုသည် ဘယ်တော့မှ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းမရှိပါ။

အဓိကစည်းမျဉ်းကို ၂၀၁၂ ခုနှစ် ရဲအက်ဥပဒေ (၂၀၁၂ ခုနှစ် နိုင်ငံရေး) ၏ အပိုဒ် ၇ တွင် ဖော်ပြထားပါသည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ခန့်အပ်ခံရသော ရဲအရာရှိတစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ရာထူးကို တရားဝင်ကျင့်သုံးရာတွင် အင်အားကို အသုံးပြုနိုင်သည်၊ သို့သော် ရည်ရွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်က ၎င်းကို ခိုင်လုံစေသည့်နေရာတွင်သာ ထိုအင်အားနှင့် ဆက်စပ်နေသော အန္တရာယ်များနှင့် ထိုရည်မှန်းချက်ကို အခြားနည်းလမ်းဖြင့် မအောင်မြင်နိုင်သည့်အခါတွင်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့အပြင်၊ အင်အားအသုံးပြုမှုကို ဖြစ်နိုင်သည့်နေရာတွင် သတိပေးချက်တစ်ခုဖြင့် မတိုင်မီ ပြုလုပ်ရမည်။ ဤအပိုဒ်တွင်ပင် အချိုးကျလိုအပ်ချက်လည်း ပါရှိသည်- အာဏာကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး အသင့်အတင့်ဖြစ်ရမည်။

ထိုဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်စာသားသည် တိုတောင်းပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းတွင် သင်တွေ့မြင်ရမည့် အချက်လေးချက်ပါဝင်သည်- တရားဝင်ရည်ရွယ်ချက်၊ လိုအပ်ချက်၊ ပိုမိုပေါ့ပါးသော အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခြင်းနှင့် အလယ်အလတ်ဖြစ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ အာဏာမပါဘဲ အင်အားသုံးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ တရားမဝင်ပါ။

ထိုအာဏာ၏ အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်ကို အက်ဥပဒေတွင် ကိုယ်တိုင်ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော်လည်း ရဲတပ်ဖွဲ့၊ တော်ဝင်စစ်ဘက်ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် အခြားစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိများအတွက် တရားဝင်ညွှန်ကြားချက် (Ambtsinstructie) တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုညွှန်ကြားချက်ကို ချမှတ်ရန် အစိုးရ၏ အခွင့်အာဏာသည် ၂၀၁၂ ခုနှစ် ရဲအက်ဥပဒေ ပုဒ်မ ၉ မှ ဆင်းသက်လာသည်။ တရားဝင်ညွှန်ကြားချက်သည် အင်အားသုံးသည့်နည်းလမ်းတစ်ခုစီအတွက် ၎င်းကို ချထားနိုင်သည့် အခြေအနေများကို ထိန်းညှိပေးပြီး မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သေချာစွာပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ မှတ်သားထားရန် အရေးကြီးသည်- တရားဝင်ညွှန်ကြားချက်တွင် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိသာမက မည်သို့၊ မည်သည့်အချိန်တွင်၊ မည်သည့်သတိပေးချက်ဖြင့် မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်များအောက်တွင် အသုံးပြုနိုင်သည်ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

စမ်းသပ်မှု- တရားဝင်မှု၊ လိုအပ်ချက်၊ အချိုးကျမှုနှင့် လက်အောက်ခံ

ရဲတပ်ဖွဲ့အကြမ်းဖက်မှုနှင့်ပတ်သက်သည့် အမှုတိုင်းလိုလိုတွင် မေးခွန်းလေးခုတည်းကို ထပ်ခါတလဲလဲမေးလေ့ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်ရှင်းပြပြီး တစ်ခုစီကို ဥပမာတစ်ခုနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ပေးပါသည်။

ပထမအချက်ကတော့ တရားဝင်မှုပါ။ ဒီလုပ်ရပ်အတွက် ဥပဒေကြောင်းအရ အခြေခံရှိပါသလား။ အာဏာမရှိရင် အင်အားသုံးတာဟာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ တရားမဝင်ပါဘူး။

ဒုတိယအချက်ကတော့ လိုအပ်ချက်ပါ။ ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက် အင်အားတကယ်လိုအပ်ခဲ့ပါသလား။ အင်အားမပါဘဲ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီလိုအပ်ချက် ချို့တဲ့နေပါတယ်။

တတိယအချက်ကတော့ အချိုးကျမှုပါ။ အင်အားသုံးမှုဟာ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အချိုးကျခဲ့ပါသလား။ သေးငယ်တဲ့ ပြစ်မှုတစ်ခုဟာ လေးလံတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုဖို့ မျှတတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

စတုတ္ထအချက်ကတော့ လက်အောက်ခံဆက်ဆံရေးပါ။ ထိရောက်မှုရှိမယ့် ပိုပေါ့ပါးတဲ့ တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူးလား။ အရင်ဆုံး စကားပြောပါ၊ အကွာအဝေးထားဖို့ ဒါမှမဟုတ် တင်းမာမှုတွေ လျှော့ချပါ၊ ပြီးရင် ပိုပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပါ။

ဥပမာက ကွာခြားချက်ကို မြင်သာစေပါတယ်။ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့လူတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်ပြီး ထွက်သွားဖို့ငြင်းဆန်နေပေမယ့် ဘယ်သူ့ကိုမှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခြိမ်းခြောက်မှုတော့ မလုပ်ပါဘူး။ လိုအပ်ချက်နဲ့ အထောက်အပံ့ပေးမှု ချို့တဲ့နေတဲ့အတွက် ငရုတ်ကောင်းဖြန်းဆေး ဒါမှမဟုတ် တုတ်ကို ချက်ချင်းသုံးဖို့က အကြောင်းပြချက်ပေးဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ အဲဒီလူက ဓားနဲ့ရပ်ကြည့်နေသူတွေကို တိုးဝှေ့ပြီး အမိန့်တွေကို မတုံ့ပြန်ဘူးဆိုရင်၊ ခြိမ်းခြောက်မှုပြင်းထန်မှုပေါ်မူတည်ပြီး ပိုပြင်းထန်တဲ့နည်းလမ်းက ကန့်သတ်ချက်အတွင်းမှာပဲ ကျရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။

အရေးကြီးတာက တရားရုံးဟာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့အချိန်ကစပြီး လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရလဒ်တစ်ခုတည်းကနေ အကဲဖြတ်တာမဟုတ်ဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့အချိန်ကစပြီး အကဲဖြတ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ထားတဲ့ ကင်မရာမှတ်တမ်းတွေမှာ မြင်တွေ့ရတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ဘဲ အဲဒီအချိန်က အရာရှိက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ သိရှိ၊ မြင်တွေ့၊ အကဲဖြတ်နိုင်တာတွေကသာ အဆုံးအဖြတ်ပေးပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ ဒါဟာ တိကျတဲ့ တရားစီရင်ရေး မဟုတ်ပါဘူး။ တရားရုံးချုပ် (Hoge Raad) က ပြတ်သားစွာ မျဉ်းကြောင်းဆွဲထားပါတယ်- စံနှုန်းတစ်ခုကို ချိုးဖောက်တိုင်း ဥပဒေနဲ့အညီဖြစ်မှုကို ထိခိုက်စေတာ မဟုတ်ပေမယ့် အချိုးကျမှု ဒါမှမဟုတ် လက်အောက်ခံဖြစ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ကျော်လွန်တာက အရာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ ရာထူးကို တရားဝင်ကျင့်သုံးရာမှာ လုပ်ဆောင်နေဆဲကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါက ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခုခံခြင်းလိုမျိုး ပြစ်မှုတွေနဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်ပါတယ် (ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေပုဒ်မ ၁၈၀၊ Wetboek van Strafrecht)- ရပ်တန့်မှုဟာ တရားမဝင်ဘူးဆိုရင်၊ ၎င်းကို ခုခံခြင်းကို ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခုခံခြင်းအဖြစ် အပြစ်ပေးလို့မရပါဘူး။

နည်းလမ်းတွေ လေးလံလေ၊ စမ်းသပ်မှုက ပိုတင်းကျပ်လေပါပဲ

တရားဝင်ညွှန်ကြားချက်သည် ပေါ့ပါးခြင်းမှ လေးလံသောအထိ အဆင့်ဆင့်ဖြစ်ပေါ်လာသည်- ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချုပ်နှောင်မှုနှင့် လက်ထိပ်ခတ်ခြင်း၊ ငရုတ်ကောင်းဖြန်းခြင်း၊ တုတ်နှင့် လျှပ်စစ်ရှော့ခ်လက်နက်မှတစ်ဆင့် သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းအထိဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကျိုးဆက်များ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လေ၊ အခြေအနေများသည် ပိုမိုတင်းကျပ်ပြီး ပိုမိုတိကျလေဖြစ်သည်။

သေနတ်သည် အပြင်ဘက်ဆုံးကန့်သတ်ချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းအတွက်၊ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အကြမ်းဖက်မှုကို ချက်ချင်းအသုံးပြုမည်ဟု ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ယူဆနိုင်သူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခြင်း သို့မဟုတ် အသက်အန္တရာယ် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ခန္ဓာကိုယ်ထိခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားခြင်းကဲ့သို့သော ပြည့်စုံစွာဖော်ပြထားသော အခြေအနေများသည် သက်ဆိုင်ပါသည်။ အရေးကြီးသော ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားသည်- သံသယရှိသူ၏ အထောက်အထားကို သိရှိပြီး ဖမ်းဆီးမှုကို ရွှေ့ဆိုင်းခြင်းသည် လက်မခံနိုင်သော အန္တရာယ်မဖြစ်စေပါက သေနတ်ကို အသုံးမပြုသင့်ပါ။ မူအရ၊ အခြေအနေများက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ခွင့်မပြုပါက ပစ်မှတ်ထားပစ်ခတ်ခြင်းမပြုမီ သတိပေးရန်တာဝန်သည် အကျုံးဝင်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဥပမာတစ်ခု- အမှုတစ်ခုတွင် အင်အားကို အချိုးကျသည်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ ဥပမာအားဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုခွေးတစ်ကောင်ကို စေလွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွန်ကရစ်အောက်တွင် မောင်းနှင်နေသောကားတစ်စီးကို ပစ်ခတ်ခြင်း၊ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကဲ့သို့သော အခြေအနေများတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အခြားအမှုတစ်ခုတွင် ယာဉ်ကြောစစ်ဆေးနေစဉ် ဝန်ဆောင်မှုလက်နက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ချိန်ရွယ်ခြင်း (မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီး ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမရှိသည့်) ကို တရားဝင်ညွှန်ကြားချက်နှင့် အချိုးကျမှုနှင့် လက်အောက်ခံဖြစ်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ယူဆသောကြောင့် လုပ်ဆောင်ချက်သည် တရားဝင်မဟုတ်တော့ပါ။ တူညီသောစံနှုန်း၊ ရလဒ်များသည် အချက်အလက်ပေါ်မူတည်၍ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

ရဲတွေရဲ့ အကြမ်းဖက်မှုဟာ ရာဇဝတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ

ဥပဒေနှင့်မညီခြင်းသည် ရာဇ၀တ်မှုအရ အပြစ်ပေးခံရခြင်းနှင့် မတူပါ။ သို့သော် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အကြမ်းဖက်မှုသည် ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် ဥပဒေပြုအမတ်သည် မကြာသေးမီက သီးသန့်စနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသည်။

၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁ ရက်နေ့အထိ၊ တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း အင်အားသုံး၍ ပြင်းထန်သောအကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အရာရှိတစ်ဦးအား အခြားနိုင်ငံသားများကဲ့သို့ပင် ကိုယ်ထိလက်ရောက်ကျူးလွန်မှု သို့မဟုတ် လူသတ်မှုစံနှုန်းများဖြင့် ရာဇ၀တ်မှုဥပဒေအရ အကဲဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ဆင်ခြင်တုံတရားဆိုင်ရာအကြောင်းပြချက်တစ်ခု အသုံးချခဲ့ခြင်းရှိမရှိ မေးခွန်းပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဂန္ထဝင်ဆင်ခြင်တုံတရားဆိုင်ရာအကြောင်းပြချက်မှာ ရာဇ၀တ်မှုကျင့်ထုံးဥပဒေပုဒ်မ ၄၂ ပါ ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းစည်းမျဉ်းသည် အချိုးကျမှုနှင့် လက်အောက်ခံဖြစ်မှုမူများနှင့်အညီ အရေးယူဆောင်ရွက်ပါကသာ အကျုံးဝင်ပါသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိများ၏ အင်အားအသုံးပြုမှုဆိုင်ရာ အက်ဥပဒေ (Wet geweldsaanwending opsporingsambtenaar) နှင့်အတူ ဤအချက်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁ ရက်နေ့မှစ၍ သီးခြားရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာဥပဒေဘောင်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်း၏အဓိကအချက်မှာ ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာကျင့်ထုံးဥပဒေ ပုဒ်မ ၃၇၂ ဖြစ်သည်။ အင်အားအသုံးပြုမှုညွှန်ကြားချက်ကို ချိုးဖောက်မိသည့်အပြစ်ရှိသူသည် ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အင်အားအသုံးပြုမှုညွှန်ကြားချက်ကို ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာကျင့်ထုံးဥပဒေ ပုဒ်မ ၉၀ တွင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည်။ ထူးခြားသောအချက်မှာ သက်သေပြရန် ပေါ့ပါးသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွင် မဟုတ်ဘဲ သက်သေပြရမည့်အရာတွင် တည်ရှိသည်။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ထက် ညွှန်ကြားချက်ကို ချိုးဖောက်ရာတွင် အပြစ်ရှိသော၊ သိသာထင်ရှားသော ပေါ့လျော့မှုဖြစ်သည်။ တာဝန်ဝတ္တရားအတွင်း အင်အားအသုံးပြုမှုကို နိုင်ငံသားတစ်ဦးမှ မတရားအကြမ်းဖက်မှုထက် ကွဲပြားသောဘောင်ခတ်မှုတစ်ခု ရှိသင့်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရဲအကြမ်းဖက်မှုကို ပိုမိုပေါ့ပေါ့တန်တန်သဘောထားသည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း ၎င်းကို ဥပဒေအရ ကွဲပြားစွာ လက္ခဏာရပ်ပြထားသည်။

လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကိုလည်း ချိန်ညှိထားပါသည်။ အင်အားသုံးမှုနှင့်ပတ်သက်သည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအပြီးတွင် အစိုးရရှေ့နေသည် အင်အားသုံးညွှန်ကြားချက်နှင့်အညီ အရေးယူဆောင်ရွက်မှုရှိမရှိ မေးခွန်းကို ရည်ရွယ်သည့် အချက်အလက်ရှာဖွေရေးစုံစမ်းစစ်ဆေးမှု (ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာလုပ်ထုံးလုပ်နည်းဥပဒေပုဒ်မ 511a၊ Wetboek van Strafvordering) ကို ဦးစွာစတင်နိုင်သည်။ ထို့နောက်မှသာ တရားစွဲဆိုရန် သင့်လျော်မှုရှိမရှိ မေးခွန်းပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ ထို့ကြောင့် အရာရှိကို အလိုအလျောက် သံသယရှိသူအဖြစ် မသတ်မှတ်ပါ။

ဤဥပဒေသည် အငြင်းပွားဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ထောက်ခံသူများက ရဲတပ်ဖွဲ့လုပ်ငန်း၏ အထူးအခြေအနေကို အသိအမှတ်ပြုပြီး အရာရှိများသည် သေနတ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိခြင်းသည် တရားမျှတသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဝေဖန်သူများက ရာဇ၀တ်မှုဥပဒေ၏ စံနှုန်းသတ်မှတ်ခြင်းနှင့် တားဆီးခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှု အားနည်းလာပြီး သားကောင်များ အကာအကွယ်နည်းပါးစွာ ရရှိမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းနှင့် လွတ်လပ်မှု

အသက်ဆုံးရှုံးစေသော အကြမ်းဖက်မှု သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေသော အကြမ်းဖက်မှုဖြစ်ရပ်များတွင် အမျိုးသားရဲတပ်ဖွဲ့ အတွင်းပိုင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန (Rijksrecherche) သည် အများပြည်သူ့တရားစွဲဆိုရေးဌာန၏ အခွင့်အာဏာအောက်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ အခြေခံမူမှာ ရဲတပ်ဖွဲ့သည် ဘက်လိုက်မှုတစ်စုံတစ်ရာကို ရှောင်ရှားရန် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားအသုံးပြုမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းမပြုသင့်ပါ။

ဥပဒေအရ၊ ယင်းသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်မဟုတ်ပါ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု၏ လွတ်လပ်မှုသည် အမျိုးသားအဆင့်သာမက ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရှိသော လိုအပ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဥရောပလူ့အခွင့်အရေးတရားရုံးသည် ၎င်းအပေါ် တင်းကျပ်သောစံနှုန်းများကို ထည့်သွင်းထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ Rijksrecherche သည် ၎င်း၏နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် နီးကပ်စွာပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် အများပြည်သူ့တရားစွဲဆိုရေးဌာနအောက်တွင် ကျရောက်နေခြင်းမှာ ထိလွယ်ရှလွယ်သောအချက်တစ်ခုဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ တရားရုံးက တရားလိုရှေ့နေနှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့တစ်ခုအကြား နီးကပ်စွာလုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်မှုဆက်ဆံရေးသည် လိုအပ်သောလွတ်လပ်မှုအတွက် ပြဿနာရှိနိုင်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ ထို့ကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုသည် ခိုင်မာမှုရှိမရှိသည် ရဲတပ်ဖွဲ့ကိုယ်တိုင်က ခွင့်ပြုထားခြင်းရှိမရှိကဲ့သို့ပင် ဥပဒေရေးရာမေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူ့အခွင့်အရေး မူဘောင်- အသက်နှင့် လူ့ဂုဏ်သိက္ခာ

အမျိုးသားဥပဒေအထက်တွင် ဥရောပလူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာကွန်ဗင်းရှင်းရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ပြဋ္ဌာန်းချက်နှစ်ခုရှိသည်။

ပုဒ်မ ၂ သည် အသက်ရှင်ခွင့်ကို ကာကွယ်ပေးသည်။ နိုင်ငံတော်မှ သေစေနိုင်သော အင်အားသုံးခြင်းကို လုံးဝလိုအပ်သည့်အတိုင်းအတာအထိသာ ခွင့်ပြုထားသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် အသက်အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်းကာကွယ်ရာတွင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၁၉၉၅ ခုနှစ် McCann and Others v. the United Kingdom အမှုနောက်ပိုင်း ဂန္ထဝင်လမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး တရားရုံးသည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဆိုင်ရာဘက်ကိုလည်း တင်းကျပ်ခဲ့သည်- နိုင်ငံတော်မှ သေစေနိုင်သော အင်အားသုံးခြင်းကို ထိရောက်သော၊ လွတ်လပ်သောနှင့် လျင်မြန်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုဖြင့် လိုက်နာရမည်။ နိုင်ငံတော်သည် မလိုအပ်ဘဲ လူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရုံသာမက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အလေးအနက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရမည်။

ပုဒ်မ ၃ သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် လူမဆန်သော သို့မဟုတ် ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းစေသော ဆက်ဆံမှုကို တားမြစ်ထားသည်။ အသက်အန္တရာယ်မရှိသော အင်အားသုံးမှုအတွက်၊ Bouyid vs. Belgium အမှုတွင် တရားရုံးက အခြားအမှုများနှင့်အတူ ရေးဆွဲထားသည့် ထက်မြက်သောစံနှုန်းတစ်ခု ရှိသည်- ထိုသူ၏ကိုယ်ပိုင်အပြုအမူကြောင့် တင်းကျပ်စွာ မလိုအပ်ဘဲ လူတစ်ဦးအပေါ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအင်အားသုံးခြင်းသည် လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို လျော့ကျစေပြီး မူအရ ပုဒ်မ ၃ ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီးသားသူတစ်ဦးအပေါ် အင်အားသုံးခြင်းသည် ဥပဒေအရ အားနည်းရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြသည်။ ပုဒ်မ ၂ ကဲ့သို့ပင်၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တာဝန်သည်လည်း ဤနေရာတွင် အကျုံးဝင်သည်- ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ဆိုးရွားစွာဆက်ဆံမှုဆိုင်ရာ အငြင်းပွားဖွယ်ရာ တိုင်ကြားချက်ကို ထိရောက်သောတရားဝင်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုဖြင့် လိုက်နာရမည်။

ထို့ကြောင့် ဤမူဘောင်သည် အဆင့်နှစ်ဆင့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်- အနှစ်သာရအားဖြင့်၊ အင်အားကို ခွင့်ပြုထားခြင်း ရှိ၊ မရှိနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထိရောက်စွာနှင့် လွတ်လပ်စွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း ရှိ၊ မရှိဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ။ ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အကြမ်းဖက်မှုနှင့်ပတ်သက်သည့် အမှုများတွင် ထိုမေးခွန်းနှစ်ခုသည် မကြာခဏ တူညီစွာ အရေးကြီးပါသည်။

ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာဥပဒေသာမက- အရပ်ဘက်လမ်းကြောင်းနှင့် ပစ္စည်းမဟုတ်သောဆုံးရှုံးမှုအတွက် လျော်ကြေးပေးခြင်း

ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာဥပဒေသည် တစ်ခုတည်းသောလမ်းကြောင်းမဟုတ်ပါ၊ ထို့အပြင် သားကောင်များအတွက် မကြာခဏ အထိရောက်ဆုံးမဟုတ်ပါ။ တရားမဝင်ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အကြမ်းဖက်မှု၏ သားကောင်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သူတိုင်းသည် ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာဥပဒေ ပုဒ်မ ၆:၁၆၂ (Burgerlijk Wetboek) အရ အရပ်ဘက်ဥပဒေအရ နိုင်ငံတော်အား တာဝန်ရှိသည်ဟုလည်း တရားစွဲဆိုနိုင်သည်။ ထို့နောက် မေးခွန်းမှာ တစ်ဦးချင်းအရာရှိတစ်ဦးသည် ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိခြင်း ရှိ၊ မရှိ မဟုတ်ဘဲ အစိုးရက တရားမဝင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးမှုကို လျော်ကြေးပေးရမည် ရှိ၊ မရှိ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်များ ကွဲပြားနိုင်သောကြောင့် ထိုကွာခြားချက်သည် အရေးကြီးပါသည်။ ရာဇ၀တ်မှုအမှုတွင် သက်သေအထောက်အထား မြင့်မားပြီး တစ်ဦးချင်း ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာ အပြစ်ရှိမှုအပေါ် မူတည်ပါသည်။ အရပ်ဘက်အမှုသည် ကွဲပြားသောစံနှုန်းကို ကျင့်သုံးသည်။ ထို့ကြောင့် အရာရှိတစ်ဦးကို ရာဇ၀တ်မှုဥပဒေအရ အပြစ်မရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်သော်လည်း အရပ်ဘက်တရားရုံးက ယင်းလုပ်ရပ်ကို တရားမဝင်ဟု ယူဆပါသည်။

လျော်ကြေးအတွက်၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုဥပဒေဆိုင်ရာ သာမန်စည်းမျဉ်းများ သက်ရောက်သည်။ အရပ်ဘက်ဥပဒေ ပုဒ်မ ၆:၉၅ တွင် ငွေကြေးဆုံးရှုံးမှုနှင့် အခြားဆိုးကျိုးများကို ခွဲခြားထားသည်။ ပစ္စည်းမဟုတ်သောဆုံးရှုံးမှု၊ နာကျင်မှုနှင့် ဒုက္ခအတွက် လျော်ကြေးငွေကို အရပ်ဘက်ဥပဒေ ပုဒ်မ ၆:၁၀၆ ၏ကိစ္စများတွင်သာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ဒဏ်ရာရရှိခြင်း သို့မဟုတ် အခြားနည်းလမ်းဖြင့် လူတစ်ဦးချင်းစီအား ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခြင်းတို့တွင်သာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။ အကဲဖြတ်ခြင်းကို တရားမျှတသောအခြေခံဖြင့် ပြုလုပ်သည် (အရပ်ဘက်ဥပဒေ ပုဒ်မ ၆:၉၇)၊ အင်အားနှင့် လုံလောက်သော ဆက်စပ်မှုရှိသော ဆုံးရှုံးမှုကိုသာ သတ်မှတ်နိုင်သည် (အရပ်ဘက်ဥပဒေ ပုဒ်မ ၆:၉၈)။

ဤနေရာတွင် အဓိကလက်တွေ့ကျသောအချက်တစ်ချက်ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ လူတစ်ဦး၏ ထိခိုက်မှုအတွက် လျော်ကြေးပေးရန်အတွက် တရားမျှတမှုကို ရည်ညွှန်းရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ပါ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်မပျော်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ရိုးရိုးသားသားပြောဆိုချက်လည်း မဟုတ်ပါ။ အခြေခံအားဖြင့် တရားရုံးချုပ်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ်ရာပေါ်လာသည့် ဥပမာအားဖြင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအချက်အလက်များကဲ့သို့သော တိကျပြီး အရာဝတ္ထုဖြစ်စေနိုင်သော အချက်အလက်များ လိုအပ်ပါသည်။ ချိုးဖောက်မှု၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပြင်းထန်မှုသည် ဆိုးကျိုးများကို ထင်ရှားစေသည့်နေရာတွင်သာ နောက်ထပ်အထောက်အထားကို ဖယ်ရှားနိုင်ပါသည်။ အရပ်ဘက်တရားရုံးသို့ သွားရောက်သော သားကောင်သည် အရပ်ဘက်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဥပဒေ (Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering) ၏ အပိုဒ် ၁၅၀ အရ ဆုံးရှုံးမှုတည်ရှိမှုနှင့် အင်အားနှင့် ဆက်စပ်မှုနှစ်ခုလုံးကို လျှောက်လဲချက်ပေးရန်နှင့် သက်သေပြရန် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရသည်။

တရားရုံးက ပမာဏကို မည်သို့ဆုံးဖြတ်သည်ဆိုသည့် ဥပမာတစ်ခု- ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အကြမ်းဖက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုနှင့် ဒုက္ခများအတွက် လျော်ကြေးငွေပေးအပ်ရာတွင် ချိန်ဆရမည့်အချက်များတွင် ချိုးဖောက်မှု၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပြင်းထန်မှု၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သမာဓိ ယိုယွင်းမှု၊ နေ့စဉ်ဘဝအပေါ် သက်ရောက်မှုနှင့် အလားတူအမှုများတွင် ပုံမှန်ချီးမြှင့်လေ့ရှိသော ပမာဏများ ပါဝင်သည်။ လက်တွေ့တွင်၊ အလွန်အမင်း မပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာအတွက် ချီးမြှင့်သော ပမာဏများသည် ဒဏ်ရာနှင့် အကျိုးဆက်များပေါ် မူတည်၍ ယူရို ရာဂဏန်းအနည်းငယ်မှ ယူရိုထောင်ဂဏန်းအနည်းငယ်အထိ ရှိသည်။

ပါဝင်ပတ်သက်သောပေါ့လျော့မှု- နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေး

လျော်ကြေးတောင်းခံသော နိုင်ငံသားတစ်ဦးသည် မကြာခဏဆိုသလို ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခုခံကာကွယ်ရလေ့ရှိသည်၊ အရပ်ဘက်ဥပဒေ ပုဒ်မ ၆:၁၀၁။ ဆုံးရှုံးမှုသည် ဒဏ်ရာရရှိသူနှင့် ဆက်စပ်နေသော အခြေအနေတစ်ခု၏ အကျိုးဆက်လည်းဖြစ်ပါက လျော်ကြေးပေးရန် တာဝန်ကို လျှော့ချပေးသည်။ ၎င်းသည် အဆင့်နှစ်ဆင့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်- ပထမအဆင့်မှာ နိုင်ငံသား၏ အပြုအမူနှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အပြုအမူအကြား စစ်မှန်သော အကြောင်းရင်းအကဲဖြတ်ခြင်းနှင့် ထို့နောက် အမှားများ၏ ပြင်းထန်မှု မတူညီခြင်းကြောင့် တန်းတူညီမျှမှု ပြင်ဆင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပဒေအရ အရေးကြီးသောအချက်နှစ်ချက်ရှိသည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့်၊ ပေါ့လျော့မှုကို တိုင်ကြားခြင်းနှင့် သက်သေပြခြင်း၏ တာဝန်သည် နိုင်ငံသားအပေါ်တွင်မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံတော်အပေါ်တွင်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်သည် နိုင်ငံသားတစ်ဦး၏ မည်သည့်အပြုအမူ၊ ဥပမာ တက်ကြွသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခုခံမှု၊ တိုက်ခိုက်မှု သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန်ကြိုးပမ်းမှုကဲ့သို့သော အပြုအမူများသည် အမှန်တကယ် ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြောင်း တိကျစွာဖော်ပြရမည်။ နိုင်ငံသားသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရင်ဆိုင်ရန် မကြိုးစားခဲ့ကြောင်း ယေဘုယျအခိုင်အမာပြောဆိုခြင်းသည် ဤအတွက် မလုံလောက်ပါ။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်၊ တရားမျှတမှုပြင်ဆင်ခြင်းသည် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ပြင်းထန်စွာ မမျှတသော အကြမ်းဖက်မှုများတွင် လျှော့ချမှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်သတ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် သုညအထိပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရဲတပ်ဖွဲ့၏အမှားသည် ပိုမိုလေးလံပြီး ချိုးဖောက်ခံရသောစံနှုန်းသည် နိုင်ငံတော်၏ အလွန်အကျွံအကြမ်းဖက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် အထူးရည်ရွယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တိုင်ကြားချက်၊ တိုင်ကြားရေးမှူးနှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးလမ်းကြောင်း

ရာဇ၀တ်မှုနှင့် အရပ်ဘက်ဥပဒေများနှင့်အတူ တိုင်ကြားခွင့်ရှိသည်။ နိုင်ငံသားတစ်ဦးသည် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အပြုအမူနှင့်ပတ်သက်၍ တိုင်ကြားနိုင်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် အပြစ်ပေးခံရခြင်း သို့မဟုတ် လျော်ကြေးပေးခြင်းသို့ ဦးတည်ခြင်းမရှိသော်လည်း အပြုအမူသည် မသင့်လျော်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သည်။ တိုင်ကြားသူသည် ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းမရှိပါက အမျိုးသား အသနားခံစာရေးမသည် နောက်ဆုံးတွင် စီရင်ချက်ချနိုင်သည်။ ထို့အပြင်၊ သက်ဆိုင်ရာအရာရှိ၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အာရုံစိုက်သည့် အတွင်းပိုင်း စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး သို့မဟုတ် တရားဝင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု လိုက်ပါလာနိုင်သည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့တွင် ဆရာဝန်များ သို့မဟုတ် ရှေ့နေများအတွက် ရှိသကဲ့သို့ တရားဝင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး တရားရုံးစနစ် မရှိသောကြောင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဥပဒေ ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် ဤနေရာတွင် သင့်လျော်မှု မရှိပါ။

အရေးကြီးသည်မှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်းသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရာဇဝတ်မှု၊ အရပ်ဘက်၊ တိုင်ကြားချက်နှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းလေးခုဖြင့် ဖြစ်ပျက်နိုင်ပြီး ထိုလမ်းကြောင်းများသည် ကွဲပြားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ရာဇဝတ်မှုဥပဒေအရ အပြစ်မရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် အဆိုပါအမှုသည် အရပ်ဘက် သို့မဟုတ် ကျင့်ဝတ်နှင့်အညီ အောင်မြင်သည်ဟု အလိုအလျောက် မဆိုလိုပါ။

ကျန်ရှိနေတဲ့ တင်းမာမှုတွေ

ဥပဒေဘောင်သည် အဆက်မပြတ်ပဋိပက္ခဖြစ်နေသော အကျိုးစီးပွားနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ နိုင်ငံသားသည် မတရားသောနှင့် အလွန်အကျွံ နိုင်ငံတော်အကြမ်းဖက်မှုများမှ ကာကွယ်ရမည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရဲတပ်ဖွဲ့သည် အန္တရာယ်များပြီး ရှုပ်ထွေးသောအခြေအနေများတွင် တစ်ခါတစ်ရံတွင် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ထိရောက်စွာလုပ်ဆောင်ရန် အခွင့်အရေးကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ထိုတင်းမာမှုသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားမည်မဟုတ်ပါ။ စည်းမျဉ်းတိုင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းတို့အကြား နယ်နိမိတ်ဆွဲရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတိုင်းဟာ ရဲတွေ မှားနေတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ပြောင်းပြန်လည်း အတူတူပါပဲ။ ယူနီဖောင်းဝတ်ထားရုံနဲ့ အင်အားကို တရားဝင်တယ်လို့ မသတ်မှတ်နိုင်ပါဘူး။ အရာရှိတစ်ယောက် ဖိအားပေးခံနေရတယ်ဆိုတဲ့ တွေ့ရှိချက်တစ်ခုတည်းနဲ့လည်း အင်အားကို တရားမျှတအောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ အဆုံးအဖြတ်ပေးတဲ့ မေးခွန်းကတော့ အမြဲတမ်း အတူတူပါပဲ။ ဒီအခြေအနေမှာ ဒီအင်အားဟာ ဒီရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ အမှန်တကယ် လိုအပ်ပြီး ဥပဒေအရ တရားမျှတပါသလား။ အဲဒီအတွက် အသင့်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အဖြေမရှိတာက ဥပဒေရဲ့ အားနည်းချက် မဟုတ်ဘဲ ဘေးကင်းရေးနဲ့ လွတ်လပ်မှုကို အဆက်မပြတ် ချိန်ဆရမယ်ဆိုတာ ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဂရုတစိုက် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း၊ လွတ်လပ်တဲ့ ကြီးကြပ်မှုနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ တာဝန်ခံမှုဟာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါတယ်။ အင်အားကို လက်ဝါးကြီးအုပ်မှု ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှိလေ၊ အဲဒီအင်အားကို တရားမျှတအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ တာဝန်က ပိုလေးလေပါပဲ။

ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အင်အားအသုံးပြုမှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး မကြာခဏမေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ