နိုင်ငံတကာမိသားစုများနှင့် ဒတ်ချ်ကလေးများ- ဒတ်ချ်တရားရုံးတွင် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်

ဒတ်ခ်ျတရားရုံးတစ်ခုက သင့်ကလေးအကြောင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်မနိုင်ဆိုတာ မေးခွန်းတစ်ခုတည်းပေါ်မှာ လုံးဝမူတည်ပါတယ်- တရားရုံးကို သိမ်းဆည်းတဲ့နေ့မှာ ကလေးဟာ ဘယ်နေရာမှာ ပုံမှန်နေထိုင်ခဲ့လဲ။ အဲဒီစစ်ဆေးမှုက ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့မှာ ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ စတင်ခဲ့တဲ့ တရားစွဲဆိုမှုတွေနဲ့ သက်ဆိုင်ပြီး အဟောင်း Brussels II bis စည်းမျဉ်းကို အစားထိုးထားတဲ့ Brussels II ter အဖြစ် လူသိများတဲ့ Regulation (EU) 2019/1111 ရဲ့ အပိုဒ် ၇ ကနေ လာတာပါ။ နိုင်ငံသားဖြစ်မှုဟာ သူ့အလိုလို ဒတ်ခ်ျတရားရုံးကို ကလေးတစ်ယောက်အပေါ် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် မပေးသလို ဒတ်ခ်ျလူဦးရေ မှတ်ပုံတင်စာရင်းမှာ လိပ်စာလည်း မပေးပါ။

အဲဒီတစ်ခုတည်းသောစည်းမျဉ်းက အမှုအများစုကို ဆုံးဖြတ်ပေးပေမယ့် အလုံးစုံတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကွာရှင်းပြတ်စဲမှု ကိုယ်တိုင်က ကလေးတွေအပေါ် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်နဲ့ ကွဲပြားတဲ့ စံနှုန်းတွေကို လိုက်နာပြီး ထောက်ပံ့ကြေးက တတိယအစုံကို လိုက်နာတာကြောင့် နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံက တရားရုံးနှစ်ခုက မိသားစုတစ်စုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတာဟာ လုံးဝပုံမှန်ပါပဲ။ ဒီဆောင်းပါးက ဘယ်စည်းမျဉ်းတွေက ဘယ်မေးခွန်းနဲ့ သက်ဆိုင်လဲ၊ ဘယ်ဒတ်ချ်တရားရုံးကို သွားရမလဲ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ရတဲ့အခါ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို ဖော်ပြထားပါတယ်။

အလေ့အကျင့်နေထိုင်မှု- အမှုအများစုကို ဆုံးဖြတ်ပေးသော စည်းမျဉ်း

အလေ့အကျင့်နေထိုင်မှုသည် တရားဝင်သဘောတရားတစ်ခုဖြစ်ပြီး အချက်အလက်ဆိုင်ရာ အယူအဆတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဥရောပသမဂ္ဂ၏ တရားရုံးက ၎င်းကို ကလေး၏ လူမှုရေးနှင့် မိသားစုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါင်းစည်းမှုအတိုင်းအတာတစ်ခုကို ထင်ဟပ်စေသည့်နေရာအဖြစ် ဖော်ပြပြီး ဒတ်ချ်တရားရုံးများသည် ကလေးသည် ဤနေရာတွင် မည်မျှကြာအောင်နေထိုင်ခဲ့သည်၊ နေထိုင်ရသည့်အကြောင်းရင်းများ၊ ကျောင်းတက်ရောက်မှု၊ ဘာသာစကား၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာမှတ်ပုံတင်ခြင်း၊ မိသားစုနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းဘယ်မှာရှိသည်နှင့် မိဘများပြောင်းရွှေ့လာသည့်အချိန်မှစ၍ ရည်ရွယ်ချက်များကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ထိုစမ်းသပ်မှုကို ကျင့်သုံးသည်။ Basisregistratie Personen တွင် မှတ်ပုံတင်ခြင်းသည် အထောက်အထားမဟုတ်ဘဲ သက်သေအထောက်အထားဖြစ်သည်။

အရေးပါသောအချိန်သည် တရားရုံးကို သိမ်းယူသည့်အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒတ်ချ်မိသားစုတရားစွဲဆိုမှုများအတွက် လျှောက်လွှာတင်သွင်းသည့်ရက်စွဲဖြစ်သည်။ ထိုရက်စွဲနောက်ပိုင်းတွင် ရွှေ့ဆိုင်းခြင်းသည် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ကို မဖယ်ရှားပါ- တရားရုံးသည် ၎င်းရှေ့တွင်ရှိသော တရားစွဲဆိုမှုများအတွက် ၎င်းကို သိမ်းဆည်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် တရားစွဲဆိုမှုအချိန်သည် မိသားစုအငြင်းပွားမှုကို မည်သည့်နေရာတွင် တိုက်ဖျက်မည်ကို မကြာခဏဆုံးဖြတ်လေ့ရှိပြီး မိဘတစ်ဦး နိုင်ငံမှထွက်ခွာပြီးနောက်မဟုတ်ဘဲ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ကလေးထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခွင့် ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ကို ရယူသင့်သည့်အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ပုံမှန်နေထိုင်မှုကို တည်ထောင်၍မရသည့်အခါ၊ ဥပမာအားဖြင့် အမှန်တကယ်ရောက်ရှိလာသော မိသားစု သို့မဟုတ် ဒုက္ခသည်ကလေးတစ်ဦးနှင့်၊ စည်းမျဉ်း၏ အပိုဒ် ၁၁ သည် ကလေးရှိနေသော အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ၏ တရားရုံးအား တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ပေးထားသည်။ ဥရောပသမဂ္ဂပြင်ပတွင် စင်ပြိုင်တူကိရိယာမှာ ၁၉၉၆ ခုနှစ် ဟိဂ်ကလေးသူငယ်ကာကွယ်ရေးကွန်ဗင်းရှင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အပိုဒ် ၅ တွင် အလားတူ ပုံမှန်နေထိုင်မှုချိတ်ဆက်မှုအချက်ကို အသုံးပြုပြီး နယ်သာလန်သည် EU စာချုပ်ဝင်မဟုတ်သော နိုင်ငံများနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အသုံးချသည်။

ကလေးသည် အခြားနေရာတွင် နေထိုင်သော်လည်း ဒတ်ချ်တရားရုံးက အရေးယူဆောင်ရွက်နိုင်သည့်အခါ

လမ်းကြောင်းသုံးခုရှိပြီး သုံးခုစလုံးသည် မိဘများမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျဉ်းမြောင်းသည်။

ပထမအချက်ကတော့ တရားရုံးရွေးချယ်မှုပါ။ မကြာခဏရေးသားလေ့ရှိတဲ့အတိုင်း မိဘတာဝန်ဝတ္တရား ဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များတွင် နှစ်ဖက်စလုံးက တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ကို သဘောတူညီ နိုင်ပါတယ်။ ဘရပ်ဆဲလ် II ter ၏ အပိုဒ် ၁၀ သည် ကလေးသည် ရွေးချယ်ထားသော အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံနှင့် သိသာထင်ရှားသော ဆက်နွယ်မှုရှိသည့်အခါ၊ များသောအားဖြင့် မိဘတစ်ဦးသည် ထိုနိုင်ငံတွင် ပုံမှန်နေထိုင်သူ သို့မဟုတ် ကလေးသည် ၎င်း၏နိုင်ငံသားဖြစ်သောကြောင့်၊ တရားရုံးကို သိမ်းယူသည့်အချိန်တွင် အနည်းဆုံး သဘောတူညီချက်ကို စာဖြင့်ဖော်ပြထားပြီး ရွေးချယ်မှုသည် ကလေး၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားအတွက်ဖြစ်ပါက ၎င်းကို ခွင့်ပြုသည်။ တရားရုံးသည် မဟုတ်သောရွေးချယ်မှုကို ငြင်းပယ်နိုင်ပြီး ငြင်းပယ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် နယ်သာလန်မှ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း ၎င်း၏ဗဟိုချက်ကို ဤနေရာတွင် ထိန်းသိမ်းထားရှိသော မိသားစုအတွက် တကယ့်ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်များကို တစ်နေရာတည်းတွင် ထားရှိရန် တစ်ခုတည်းသော ယုံကြည်စိတ်ချရသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ အရေးတကြီးဖြစ်သည်။ စည်းမျဉ်း၏ အပိုဒ် ၁၅ အရ အခြားအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတစ်ခုတွင် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိသော်လည်း ဒတ်ခ်ျတရားရုံးတစ်ခုသည် နယ်သာလန်တွင်ရှိနေသော ကလေးတစ်ဦးနှင့်ပတ်သက်၍ အကာအကွယ်ပေးရေးအပါအဝင် ယာယီအစီအမံများ ချမှတ်နိုင်သည်။ လက်တွေ့တွင် ၎င်းသည် voorzieningenrechter ရှေ့တွင် အကျဉ်းချုပ်တရားစွဲဆိုမှုများ သို့မဟုတ် ဆိုင်းငံ့ထားသော တရားစွဲဆိုမှုများတွင် ယာယီအမိန့်မှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်သည်။ ဤအစီအမံများသည် အထောက်အထားရှိသော တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိသော တရားရုံးက လုပ်ဆောင်ပြီးသည်နှင့် ပျက်ပြယ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖိုရမ်တစ်ခုကို မဟုတ်ဘဲ ကာကွယ်မှုကို ဝယ်ယူသည်။

တတိယအချက်ကတော့ လွှဲပြောင်းမှုပါ။ အပိုဒ် ၁၂ နဲ့ ၁၃ တို့က တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ တရားရုံးတစ်ရုံးအနေနဲ့ အမှုကို ကြားနာဖို့ ပိုကောင်းတဲ့နေရာက တခြားအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ တရားရုံးကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့နဲ့ ကလေးဟာ အဲဒီနိုင်ငံနဲ့ အထူးဆက်နွယ်မှုရှိပြီး လွှဲပြောင်းမှုဟာ ကလေးရဲ့ အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားအတွက်ဆိုရင် လွှဲပြောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုဖို့ ခွင့်ပြုပါတယ်။ လွှဲပြောင်းမှုတစ်ခုဟာ တခြားတရားရုံးရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်ပြီး မိဘတစ်ဦးအနေနဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တောင်းဆိုနိုင်တဲ့ ကုစားနည်းတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ အပိုဒ် ၉ မှာ တရားဝင်ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် သုံးလကြာ ယခင်နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ပြည်နယ်မှာ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် အကန့်အသတ်နဲ့ ဆက်လက်တည်ရှိနေမှုကို ထည့်သွင်းထားပြီး ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံဖို့အတွက်သာ ထည့်သွင်းထားပါတယ်။

ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုအပေါ် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်သည် သီးခြားမေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်

ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုအတွက် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်များသည် ဘရပ်ဆဲလ် II ter ၏ အပိုဒ် ၃ တွင် ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့သည် အဆင့်ဆင့်မဟုတ်ဘဲ အခြားရွေးချယ်စရာများဖြစ်သည်။ ဒတ်ခ်ျတရားရုံးတစ်ခုသည် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးစလုံး ဤနေရာတွင် ပုံမှန်နေထိုင်သည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးပုံမှန်နေထိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ဦးမှာ ယခုထိနေထိုင်နေဆဲဖြစ်သည့်အခါ၊ တရားခံသည် ဤနေရာတွင် ပုံမှန်နေထိုင်သည့်အခါ၊ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးစလုံး ပူးတွဲလျှောက်ထားပြီး တစ်ဦးမှာ ဤနေရာတွင် ပုံမှန်နေထိုင်သည့်အခါ၊ လျှောက်ထားသူသည် လျှောက်လွှာမတင်မီ အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ကြာ ဤနေရာတွင် ပုံမှန်နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ လျှောက်ထားသူသည် အနည်းဆုံး ခြောက်လကြာ ဤနေရာတွင် ပုံမှန်နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဒတ်ခ်ျနိုင်ငံသားဖြစ်သည့်အခါ သို့မဟုတ် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးစလုံးသည် ဒတ်ခ်ျနိုင်ငံသားများဖြစ်ပါက ကွာရှင်းမှုကို ကြားနာနိုင်သည်။

အကျိုးဆက်နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ နိုင်ငံအတော်များများရှိ တရားရုံးအတော်များများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိပြီး ၎င်းကို ဖြေရှင်းပေးသည့် စည်းမျဉ်းမှာ lis pendens ဖြစ်သည်- ဒုတိယတရားရုံးသည် ၎င်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရပ်ဆိုင်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး ပထမတရားရုံးက တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် ပြဋ္ဌာန်းပြီးသည်နှင့် ပယ်ဖျက်ရမည်။ နိုင်ငံတကာကွာရှင်းမှုတွင် တရားရုံးသို့ ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေပြီး တရားစွဲဆိုသည့်ရက်စွဲသည် ထိုအဆင့်တွင် အားသာချက်များထက် ပိုမိုအရေးကြီးပါသည်။ ဒတ်ချ်နိုင်ငံသား တစ်ဦးတည်းသည် ၎င်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ပါ- နိုင်ငံခြားသား အိမ်ထောင်ဖက်နှင့်အတူ ပြည်ပတွင် နေထိုင်သော ဒတ်ချ်နိုင်ငံသားတစ်ဦးသည် တရားစွဲဆိုခြင်းမပြုမီ ဤနေရာတွင် ပုံမှန်နေထိုင်မှု ခြောက်လ လိုအပ်သည်။

ကွာရှင်းပြတ်စဲခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်တွင် တရားရုံးက မည်သည့်ဥပဒေကို အသုံးချမည်ကို ဘာမှမပြောထားပါ။ နယ်သာလန်နိုင်ငံသည် ကွာရှင်းပြတ်စဲခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်သော ဥပဒေဆိုင်ရာ ရောမ III စည်းမျဉ်းတွင် မပါဝင်ပါ။ သက်ဆိုင်ရာဥပဒေကို ဒတ်ချ်တရားမကျင့်ထုံးဥပဒေ အပိုဒ် ၁၀:၅၆ ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး၊ အိမ်ထောင်ဖက်များသည် ဘုံနိုင်ငံသားဥပဒေကို ပူးတွဲရွေးချယ်ထားခြင်းမရှိပါက ဒတ်ချ်ဥပဒေသည် အကျုံးဝင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်ပါတီမျှ ဤနေရာတွင် ကြာရှည်စွာ မနေထိုင်ခဲ့ဖူးသည့်တိုင် ဒတ်ချ်တရားရုံးသည် ဒတ်ချ်ဥပဒေအရ အိမ်ထောင်ရေးကို ဖျက်သိမ်းနိုင်သည်။ မိဘတာဝန်အတွက် သက်ဆိုင်ရာဥပဒေသည် ၁၉၉၆ ခုနှစ် ဟိတ်ဂ်သဘောတူညီချက်၏ အပိုဒ် ၁၅ ကို လိုက်နာပြီး၊ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိသော အာဏာပိုင်သည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဥပဒေကို ကျင့်သုံးသောကြောင့် သင့်ကလေးအကြောင်း ဆုံးဖြတ်သော ဒတ်ချ်တရားရုံးသည် ဒတ်ချ်မိသားစုဥပဒေကို ကျင့်သုံးသည် ။

ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာသည်

ကလေးထောက်ပံ့ကြေးနှင့် ဇနီး/ခင်ပွန်းထောက်ပံ့ကြေးကို ဘရပ်ဆဲလ် II ter မှ လုံးဝထိန်းချုပ်ခြင်းမရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် ငွေချေးသူ သို့မဟုတ် တရားခံ ပုံမှန်နေထိုင်သည့် တရားရုံးနှင့် ကွာရှင်းမှု သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးတောင်းဆိုမှုသည် ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်နေပါက မိဘတာဝန်ဝတ္တရားကို ကိုင်တွယ်သည့် တရားရုံးသို့ပါ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ပေးသည့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးစည်းမျဉ်း၊ စည်းမျဉ်း (EC) အမှတ် ၄/၂၀၀၉ အောက်တွင် ကျရောက်ပါသည်။ သက်ဆိုင်ရာဥပဒေသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဟိဂ်ပရိုတိုကောမှ ဆင်းသက်လာပြီး အခြေခံအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးငွေချေးသူ ပုံမှန်နေထိုင်သည့် ပြည်နယ်၏ဥပဒေကို ညွှန်ပြသည်။

လက်တွေ့အကျိုးသက်ရောက်မှုက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြသင့်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူတွေကို အံ့အားသင့်စေလို့ပါ။ ဒတ်ခ်ျတရားရုံးတစ်ခုက ကွာရှင်းမှုကို ခွင့်ပြုပြီး စောင့်ရှောက်မှုအစီအစဉ်များကို ဆုံးဖြတ်ပေးနေချိန်မှာ နိုင်ငံခြားတရားရုံးတစ်ခုက ထောက်ပံ့ကြေးကို သတ်မှတ် ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒတ်ခ်ျတရားရုံးတစ်ခုက ထောက်ပံ့ကြေးကို ဆုံးဖြတ်တဲ့နေရာမှာ မိဘနှစ်ပါးစလုံးရဲ့ ဝင်ငွေနဲ့ ကလေးရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကနေ လုပ်ဆောင်ပြီး မိသားစုကိုယ်တိုင် ထုတ်ဝေပြီး အပ်ဒိတ်လုပ်တဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေကို အသုံးပြုပါတယ်။ ထောက်ပံ့ကြေးဆုံးဖြတ်ချက်တွေဟာ မူလနိုင်ငံကို ၂၀၀၇ ခုနှစ် ပရိုတိုကောလ်နဲ့ ချည်နှောင်ထားရင် EU အတွင်း သက်ရောက်မှုကြေငြာချက်မရှိဘဲ လည်ပတ်နေပါတယ်။

ဘယ်ဒတ်ခ်ျတရားရုံးက နယ်သာလန်မှာ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်ဆိုတာနဲ့

နိုင်ငံတကာတရားစီရင်ပိုင်ခွင့်နှင့် ပြည်တွင်းအရည်အချင်းသည် အဆင့်နှစ်ဆင့်ကွဲပြားသည်။ နယ်သာလန်နိုင်ငံသည် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်နှင့် တရားမကျင့်ထုံးဥပဒေပုဒ်မ ၂၆၅ သည် အရွယ်မရောက်သေးသူများနှင့်သက်ဆိုင်သည့် လျှောက်လွှာများကို အရွယ်မရောက်သေးသူနေထိုင်ရာ ခရိုင်တရားရုံးသို့ ခွဲဝေပေးပြီး မအောင်မြင်ပါက သူအမှန်တကယ်နေထိုင်ရာ ခရိုင်တရားရုံးသို့ လွှဲပြောင်းပေးသည်။ နယ်သာလန်တွင် ခရိုင်တရားရုံး ၁၁ ခုနှင့် အယူခံတရားရုံး လေးခုရှိသည်။

ကိစ္စရပ်နှစ်ခုကို အာရုံစိုက်ထားပြီး အခြားနေရာတွင် တင်သွင်းခြင်းသည် အမှားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၉၈၀ ဟိဂ်သဘောတူညီချက်အရ နိုင်ငံတကာကလေးသူငယ်ပြန်ပေးဆွဲမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်များသည် ဟိဂ်မြို့ရှိ အယူခံတရားရုံးသို့ အယူခံဝင်ခြင်းဖြင့် သီးသန့်ရောက်ရှိပြီး ဟိဂ်မြို့ရှိ အယူခံတရားရုံးသို့ အယူခံဝင်ကာ ပြန်လာသည့်အခါ အယူခံဆုံးဖြတ်ချက်ကို သာမန်အားဖြင့် နောက်ထပ်အယူခံဝင်ခွင့်မရှိပါ။ ဒတ်ချ်တရားရုံးတစ်ခုတွင်မျှ သာမန်စည်းမျဉ်းများအရ နယ်မြေဆိုင်ရာအခွင့်အာဏာမရှိသည့် ကလေးများနှင့်ပတ်သက်သည့် လျှောက်လွှာများသည်လည်း ဟိဂ်မြို့တွင် အဆုံးသတ်သည်။

တရားရုံးသည် အနှစ်သာရကို မကြည့်ရှုမီ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ကို စစ်ဆေးပြီး ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အဆိုဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်။ ၎င်းတွင် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်မရှိကြောင်း တွေ့ရှိပါက တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်မရှိဘဲ ကြေငြာမည်ဖြစ်ပြီး သင့်အမှု၏ အားသာချက်သည် အရေးပါမှုမရှိပါ။ မိသားစုအသနားခံစာများအတွက် ပုံမှန်ကာလအတွင်း အယူခံတရားရုံးသို့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အယူခံဝင် နိုင်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် Hoge Raad သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ၎င်းသည် အချက်အလက်များအပေါ် မဟုတ်ဘဲ ဥပဒေအပေါ်တွင် စီရင်ဆုံးဖြတ်သည်။ ဤမေးခွန်းများသည် ဥရောပတူရိယာများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသောကြောင့် Hoge Raad သည် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဆိုင်ရာ မေးခွန်းကို တရားရုံးသို့ ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။

ကလေးတွေအကြောင်း ဒတ်ချ်တရားရုံးက တကယ်ဆုံးဖြတ်မယ့်အရာ

ဒတ်ချ်တရားရုံးက တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိသည့်နေရာတွင် ကွာရှင်းပြတ်စဲသော မိဘများသည် မိဘအုပ်ထိန်းမှုအစီအစဉ် တစ်ခုကို အသနားခံစာနှင့်အတူ တင်သွင်းရမည်။ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ကြီးပြင်းလာမှုကို မည်သို့ခွဲဝေမည်၊ မိဘများသည် အချင်းချင်း မည်သို့အသိပေးဆွေးနွေးမည်နှင့် ကလေးများ၏ ကုန်ကျစရိတ်များကို မည်သို့မျှဝေမည်ကို ၎င်းတွင် ဖော်ပြရမည်။ ၎င်းသည် တရားဝင်လိုအပ်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တရားဝင်လိုအပ်ချက်မဟုတ်ပါ- တရားရုံးက မိဘများအား ပျက်ကွက်မှုကို ပြုပြင်ရန် အခွင့်အရေးပေးသော်လည်း ပျက်ကွက်မှုကို ပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးပေးလေ့ရှိသည်။

ကွာရှင်းပြီးနောက် ပူးတွဲမိဘအုပ်ထိန်းမှုအာဏာသည် ဥပဒေအရ ဆက်လက်တည်ရှိနေပါသည်။ ၎င်းကို အဆုံးသတ်ခြင်းသည် ခြွင်းချက်ဖြစ်ပြီး ကလေးသည် မိဘများကြားတွင် တိုးတက်မှုအလားအလာမရှိဘဲ ပိတ်မိနေမည် သို့မဟုတ် ကလေး၏အကျိုးစီးပွားအတွက် အခြားနည်းဖြင့် လိုအပ်မည်ဟူသော လက်မခံနိုင်သောအန္တရာယ်ကို တရားရုံးက ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။ ထိုကန့်သတ်ချက်သည် မြင့်မားပြီး ညံ့ဖျင်းသော ဆက်သွယ်ရေးတစ်ခုတည်းဖြင့် မပြည့်မီပါ။ မိဘအုပ်ထိန်းမှုအာဏာကို မျှဝေသည့်အခါ ကလေးနှင့်အတူ ပြည်ပသို့ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည် အခြားမိဘ၏ သဘောတူညီချက် လိုအပ်သည် သို့မဟုတ် ထိုသို့မအောင်မြင်ပါက တရားရုံးမှ ထွက်ခွာသွားရမည်။

အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်နှင့်အထက် ကလေးများကို ၎င်းတို့နှင့်သက်ဆိုင်သည့် တရားစွဲဆိုမှုများတွင် ကြားနာခွင့်ပေးအပ်ထားပြီး တရားရုံးက သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆသည့်နေရာတွင် ငယ်ရွယ်သောကလေးများကို ကြားနာနိုင်သည်။ တရားရုံးသည် ကလေး၏အကျိုးစီးပွားများကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ၎င်းသည် စံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပုံသေနည်းမဟုတ်ဘဲ စံနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး စောင့်ရှောက်မှုစဉ်ဆက်မပြတ်ရရှိရေး၊ မိဘတစ်ဦးစီနှင့် ဆက်ဆံရေးနှင့် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ပူးတွဲမိဘအုပ်ထိန်းမှု အစီအစဉ်တွင် အကွာအဝေးနှင့် ကုန်ကျစရိတ်၏ လက်တွေ့အခြေအနေများကို ချိန်ဆမည်ဖြစ်သည်။

နယ်နိမိတ်ဖြတ်ကျော် အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း

ဘရပ်ဆဲလ် II ter သည် ဤအချက်ကို သိသိသာသာပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လမတိုင်မီ ရေးသားထားသော လမ်းညွှန်ချက်သည် မည်မျှအထိ လျော့နည်းစွာဖော်ပြထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စရပ်များနှင့် မိဘတာဝန်ဝတ္တရားဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များတွင် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတစ်ခုတွင် ပေးအပ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို အခြားနိုင်ငံများတွင် အထူးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းမရှိဘဲ အသိအမှတ်ပြုထားပြီး၊ ယခင်စည်းမျဉ်းအရ ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် ပြန်ပို့အမိန့်များအတွက်သာမက ထိုကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်အားလုံးအတွက် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ကြောင်း ကြေငြာချက်၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါပြီ။ သင်လိုအပ်သည်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ လိုအပ်သည့်နေရာတွင် ဘာသာပြန်ဆိုချက်နှင့် မူရင်းတရားရုံးမှ ထုတ်ပေးသော လက်မှတ်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းသည် ၎င်းဖြစ်ပွားသည့် ပြည်နယ်၏ဥပဒေကို လိုက်နာသည်။

အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ငြင်းပယ်နိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး အကြောင်းပြချက်များမှာ ကျဉ်းမြောင်းသည်- ကလေး၏အကျိုးစီးပွားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ အများပြည်သူဆိုင်ရာမူဝါဒနှင့် ထင်ရှားစွာဆန့်ကျင်ခြင်း၊ တရားစွဲဆိုမှုကို စတင်သည့်စာရွက်စာတမ်းကို ခုခံကာကွယ်ရန် စီစဉ်ရန် အချိန်မီပေးပို့ခြင်းမရှိသည့် ပျက်ကွက်သည့်ဆုံးဖြတ်ချက်၊ ကလေးအား ကြားနာခွင့်မပေးခြင်းနှင့် နောက်ပိုင်းဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် မညှိနှိုင်းနိုင်ခြင်း။ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ငြင်းဆန်လိုသော မိဘတစ်ဦးသည် ဤအကြောင်းပြချက်များကို ကိုးကားရမည်။ တရားရုံးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အဆိုကို စစ်ဆေးခြင်းမပြုပါ။

ဥရောပသမဂ္ဂပြင်ပတွင်မူ ရပ်တည်ချက်မှာ ကွဲပြားပြီး အလိုအလျောက်လုပ်ဆောင်မှုလည်း နည်းပါးပါသည်။ EU မဟုတ်သော နိုင်ငံတစ်ခုမှ စီရင်ချက်ကို နယ်သာလန်တွင် စာချုပ်တစ်ခုအောက်တွင်သာ သို့မဟုတ် စာချုပ်မရှိပါက Hoge Raad မှ ရေးဆွဲထားသော စည်းကမ်းချက်များအပေါ်တွင်သာ အသိအမှတ်ပြုသည်- နိုင်ငံခြားတရားရုံးသည် နိုင်ငံတကာက လက်ခံနိုင်သော အခြေခံဖြင့် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရယူခဲ့ပြီး၊ လုပ်ငန်းစဉ်များသည် တရားမျှတပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အပြီးသတ်ဖြစ်ပြီး အသိအမှတ်ပြုခြင်းသည် ဒတ်ချ်ပြည်သူ့မူဝါဒနှင့် မဆန့်ကျင်ပါ။ ဤစည်းကမ်းချက်များ ပြည့်မီပါက ဒတ်ချ်တရားရုံးသည် အားသာချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်မည်မဟုတ်ပါ။ နိုင်ငံခြားစီရင်ချက်များကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း ၊ ဤနေရာတွင် နိုင်ငံခြားစီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း နှင့် နိုင်ငံခြားကွာရှင်းမှုများကို အသိအမှတ်ပြု ခြင်းဆိုင်ရာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆောင်းပါးများတွင် ထိုစစ်ဆေးမှုများကို မည်သို့အသုံးချကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ကလေးပြန်ပေးဆွဲမှု- အမြန်ဆုံးရွေ့လျားသည့်ခြွင်းချက်

ကလေးတစ်ဦးအား ကလေးထိန်းသိမ်းခွင့်အခွင့်အရေးကို ချိုးဖောက်၍ ပုံမှန်နေထိုင်ရာပြည်နယ်မှ ဖယ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းခံရသည့်အခါ EU အတွင်း Brussels II ter မှ အားဖြည့်ထားသော ၁၉၈၀ ဟိတ်ဂ်သဘောတူညီချက်သည် အကျုံးဝင်ပါသည်။ အခြေခံမူမှာ တရားမျှတမှုများသည် ပုံမှန်နေထိုင်ရာပြည်နယ်၏ တရားရုံးများနှင့်သက်ဆိုင်ပြီး ကလေးကို ထိုနေရာသို့ အမြန်ဆုံးပြန်ပို့သင့်သည်၊ သို့မှသာ ထိန်းသိမ်းခွင့်အငြင်းပွားမှုကို ဦးစွာပြောင်းရွှေ့သော မိဘက မဟုတ်ဘဲ မှန်ကန်သောနေရာတွင် ဆုံးဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးရက်တွေက တိုတောင်းပါတယ်။ စည်းမျဉ်းမှာ အမှုတစ်ခုချင်းစီကို မူအရ ခြောက်ပတ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။ ပြန်လည်လက်ခံရေးကို အကန့်အသတ်ရှိသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ငြင်းပယ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းတွင် အတရားစွဲဆိုခံရဆုံးမှာ ပြန်လည်လက်ခံခြင်းသည် ကလေးအား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်နစ်နာမှုဖြစ်စေခြင်း သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့် ကလေးကို သည်းမခံနိုင်သော အခြေအနေတွင် ထားရှိခြင်းကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သောအန္တရာယ်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင်၊ တောင်းဆိုထားသောနိုင်ငံ၏ တရားရုံးသည် ပြန်လည်လက်ခံပြီးနောက် ကလေး၏ကာကွယ်မှုကို သေချာစေရန် လုံလောက်သောအစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ထားပါက ပြန်လည်လက်ခံခြင်းကို ငြင်းပယ်၍မရပါ၊ ထို့အပြင် စည်းမျဉ်းက ပံ့ပိုးပေးသော ယန္တရားမှတစ်ဆင့် ပုံမှန်နေထိုင်ရာနိုင်ငံ၏ တရားရုံးသည် နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်များကို Centrale Autoriteit Internationale Kinderaangelegenheden မှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ပြီး The Hague တွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။

နိုင်ငံတကာမိသားစုများအတွက် လက်တွေ့ကျသောအချက်များ

ပုံမှန်နေထိုင်မှုကို အချက်အလက်များဖြင့် သက်သေပြနိုင်သောကြောင့် လိုအပ်ခြင်းမပြုမီ ဖိုင်ကိုတည်ဆောက်ပါ။ ကျောင်းအပ်နှံခြင်း၊ အထွေထွေရောဂါကုဆရာဝန်နှင့် မှတ်ပုံတင်ခြင်း၊ ငှားရမ်းခွင့် သို့မဟုတ် ဝယ်ယူခွင့်စာချုပ်၊ အလုပ်ရှင်စာ၊ မြူနီစပယ်မှတ်ပုံတင်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့တစ်ခုစီ မည်သည့်အချိန်က စတင်ခဲ့သည်ဆိုသည့် အထောက်အထားများသည် မည်သည့်ငြင်းခုံမှုမျှ စာမျက်နှာတစ်ခုတွင် ပြေလည်သွားမည်မဟုတ်ပါ။ နိုင်ငံခြားမွေးစာရင်း၊ အိမ်ထောင်ရေးလက်မှတ်နှင့် ယခင်တရားရုံးဆုံးဖြတ်ချက်များကို တရားဝင်ဖြစ်စေရမည် သို့မဟုတ် apostille ပါရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုချက် ဘာသာပြန်ဆိုချက် လိုအပ်လေ့ရှိသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် ခြောက်ပတ်ကြာ နောက်ဆုံးရက်ဖြင့် ခွင့်မပြုသည့် အချိန်ယူရသည်။

ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခြင်းသည် ဤနယ်ပယ်တွင် ပုံမှန်ရရှိသည်ထက် ပိုမိုအာရုံစိုက်မှုရထိုက်ပြီး ပုံမှန်ပေးထားသော အကြောင်းပြချက်များကြောင့်သာမကပါ။ မိဘများသည် ဖိုရမ်အပြင် အနှစ်သာရအပေါ်တွင်လည်း သဘောတူညီနိုင်ပြီး တရားစွဲဆိုမှုမစတင်မီ ရေးသားထားသော တရားရုံးရွေးချယ်မှုသည် နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံတွင် တရားစွဲဆိုမှုနှစ်စုံကို ရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်းအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သဘောတူညီချက်တစ်ခုရရှိသည့်အခါ ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန် တရားရုံးအမိန့်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပါ။ ပုဂ္ဂလိကသဘောတူညီချက်သည် စာချုပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုမဟုတ်ပါ။

ဒတ်ခ်ျနိုင်ငံသားဖြစ်မှုအကြောင်း ပြောပါရစေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ ကြုံတွေ့ရသည့် အဖြစ်အများဆုံး အထင်အမြင်လွဲမှားမှုဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒတ်ခ်ျနိုင်ငံသားဖြစ်မှုသည် ကလေးနှင့် မိဘအား များစွာအခွင့်အရေးပေးသော်လည်း ပြည်ပတွင်နေထိုင်သော ကလေးအပေါ် ဒတ်ခ်ျတရားရုံးအား တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်မပေးထားပါ။ ကလေးတစ်ဦးသည် စပိန်တွင် ပုံမှန်နေထိုင်သူဖြစ်ပြီး စပိန်တွင်နေထိုင်သော ဒတ်ခ်ျမိဘနှစ်ဦးသည် စပိန်တရားရုံးသည် လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု ယူဆပြီး အဖြေမှာ နယ်သာလန်တွင် တရားစွဲဆိုပြီး မျှော်လင့်ချက်မထားရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ဆဲတွင် တရားရုံးရွေးချယ်မှုကို သဘောတူညီရန် သို့မဟုတ် ကလေးနေထိုင်သည့် နိုင်ငံတွင် အကြံဉာဏ်ရယူရန်ဖြစ်သည်။ အခြားမိဘတစ်ဦးသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည်မဟုတ်ပါက၊ လက်ရှိ သဘောတူညီချက်ကို မလိုက်နာပါက ၊ အရေးယူဆောင်ရွက်သည့်လမ်းကြောင်းသည် ထိုနိုင်ငံမှတစ်ဆင့်လည်း ဖြတ်သန်းသွားလေ့ရှိသည်။

ဘယ်လိုလဲ Law and More ကူညီပေးနိုင်ပါသည်

ကျွန်ုပ်တို့၏ မိသားစုဥပဒေ အဖွဲ့သည် မည်သည့်တရားရုံးတွင်မဆို တရားစွဲဆိုမှုမပြုလုပ်မီ မည်သည့်တရားရုံးက အရည်အချင်းပြည့်မီသည်ကို အကြံပေးသည်၊ မိဘတာဝန်ဝတ္တရား၊ စောင့်ရှောက်မှုအစီအစဉ်များနှင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ඉදිරියටကာကွယ်ပေးသည်၊ သည်ဟိဂ်တွင် ပြန်ပေးဆွဲခြင်းနှင့် ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်းဆိုင်ရာ အမှုများကို ကိုင်တွယ်သည်၊ ဒုတိယတရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိသည့် ပြည်ပရှေ့နေများနှင့် လက်တွဲလုပ်ဆောင်သည်။ သင်သည် နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးနှင့် ခွဲခွာနေရပါက၊ ပထမဆုံးဆွေးနွေးမှုသည် ဖိုရမ်အကြောင်းဖြစ်သင့်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုရွေးချယ်မှုသည် နောက်ဆက်တွဲအရာအားလုံးကို ပုံဖော်ပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိသားစုရှေ့နေများထံ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး နိုင်ငံတကာဒြပ်စင်ဖြင့် ကွာရှင်းခြင်း နှင့် ဒတ်ချ်ဥပဒေအရ ကလေးထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်း ဆိုင်ရာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်တွင် ပိုမိုဖတ်ရှုနိုင်ပါသည် ။

မကြာခဏမေးခွန်းတွေမေး

ဒတ်ချ်တရားရုံးများသည် နိုင်ငံတကာမိသားစုဥပဒေအမှုကို ကြားနာနိုင်မနိုင် ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် သီးခြားစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာကြသည်။ ကလေးများသည် မည်သည့်နေရာတွင် ပုံမှန်နေထိုင်လေ့ရှိသည်နှင့် လျှောက်လွှာတင်သွင်းခဲ့သည့်အချိန်တို့သည် ၎င်းကို အများဆုံးဆုံးဖြတ်ပေးသည့် အချက်အလက်နှစ်ချက်ဖြစ်သည်။