မိသားစုဥပဒေ

ကွာရှင်းမှုတွင်၊ အိမ်ထောင်ရေးကို ဥပဒေအရ လုံးဝဖျက်သိမ်းပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် ပြန်လည်လက်ထပ်နိုင်သည်။ တရားဝင်ခွဲနေမှု (အိပ်ရာထဲတွင် ခေတ္တနေထိုင်ခြင်း) တွင်၊ အိမ်ထောင်ရေးသည် တရားဝင်ဆက်လက်တည်ရှိသော်လည်း၊ အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုင်ရာ အကျိုးဆက်အများစုသည် အဆုံးသတ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခုကို တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဘာသာရေး သို့မဟုတ် ငွေကြေးဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်များကြောင့် ရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် တရားရုံးမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းကြသည်။

အိမ်ထောင်ဖက်ထောက်ပံ့ကြေးကို တစ်ဖက်၏လိုအပ်ချက်နှင့် အခြားတစ်ဖက်၏ပေးချေနိုင်စွမ်းအပေါ် အခြေခံ၍ သတ်မှတ်ထားသည်။ ပမာဏကို တရားရုံးများ၏လမ်းညွှန်ချက်များ (Trema စံနှုန်းများ) အရ တွက်ချက်သည်။ ဥပဒေအရခြွင်းချက်များမှအပ အိမ်ထောင်ရေးကာလ၏ ထက်ဝက်အထိ ကြာတတ်သည်။ အခြေအနေများပြောင်းလဲသွားပါက ၎င်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်သည်။

မိဘအုပ်ထိန်းမှုအစီအစဉ်သည် ခွဲခွာနေသော အရွယ်မရောက်သေးသော ကလေးများရှိသည့် မိဘများအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်ပါသည်။ ၎င်းတွင် မိဘများသည် စောင့်ရှောက်မှုခွဲဝေမှု၊ အဓိကနေအိမ်၊ ကလေးထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ၎င်းတို့တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မည်သို့အသိပေးဆွေးနွေးကြသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ကောင်းမွန်သောအစီအစဉ်သည် နောက်ပိုင်းပဋိပက္ခများကို ကာကွယ်ပေးပြီး ကွာရှင်းခွင့်လျှောက်လွှာနှင့်အတူ တင်သွင်းရမည်။

မူအရ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် ကွာရှင်းပြီးနောက် ပူးတွဲအခွင့်အာဏာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး ကလေးနှင့်ပတ်သက်သည့် အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်များအတွက် ပူးတွဲတာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပြင်းထန်သော ဆက်သွယ်ရေးပြဿနာများ သို့မဟုတ် ကလေးသည် အလယ်တွင် ပိတ်မိနေနိုင်သည့် ခြွင်းချက်ကိစ္စရပ်များတွင်သာ တရားရုံးသည် တစ်ဦးတည်းသော အခွင့်အာဏာကို ပေးအပ်နိုင်သည်။ ကလေး၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲတမ်း ဦးစားပေးသည်။

ဆက်သွယ်ရန် အစီအစဉ်တွင် ကလေးသည် မည်သည့်မိဘနှင့်အတူ နေထိုင်သည်ကို သတ်မှတ်သည်။ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် ၎င်းကို လိုက်နာရန်နှင့် အခြားမိဘနှင့် နှောင်ကြိုးကို မြှင့်တင်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ အစီအစဉ်ဖွဲ့စည်းပုံအရ လျစ်လျူရှုထားပါက တရားရုံးက ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်သည်၊ ဥပမာ ဒဏ်ကြေးပေးဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းအောက်တွင် လိုက်နာမှုအတွက်ဖြစ်သည်။ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခြင်းသည် မကြာခဏဆိုသလို ကောင်းမွန်သော ပထမခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

၂၀၁၈ ခုနှစ်မှစ၍ လက်မထပ်မီအခြေအနေများမပါဝင်သော အိမ်ထောင်ရေးသည် ပိုင်ဆိုင်မှုအကန့်အသတ်ရှိသော အသိုက်အဝန်းကို ဖန်တီးပေးသည်- အိမ်ထောင်ပြုစဉ် တည်ဆောက်ထားသောပစ္စည်းများသည် အသိုက်အဝန်းထဲသို့ ကျရောက်ပြီး လက်မထပ်မီပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ လက်ဆောင်များနှင့် အမွေများသည် အသိုက်အဝန်းပြင်ပတွင် ရှိနေပါသည်။ ကွာရှင်းပြတ်စဲသည့်အခါ အသိုက်အဝန်းပိုင်ဆိုင်မှုများကို ညီတူညီမျှ ခွဲဝေပေးသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်အရာသည် ပုဂ္ဂလိကပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် မည်သည့်အရာသည် အသိုက်အဝန်းပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်ကို မှန်ကန်စွာဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။

ဟုတ်ကဲ့။ အခြေအနေများပြောင်းလဲသွားပါက အိမ်ထောင်ဖက်နှင့် ကလေးထောက်ပံ့ကြေး နှစ်မျိုးလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်၊ ဥပမာ- ဝင်ငွေကွဲပြားခြင်း၊ အိမ်ထောင်ဖက်အသစ်နှင့် အတူနေထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကလေး၏ လိုအပ်ချက်များ ပြောင်းလဲခြင်းတို့ဖြင့် ဖြစ်သည်။ ပြောင်းလဲမှုကို အပြန်အလှန်သဘောတူညီချက်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်နိုင်သည် သို့မဟုတ် နှစ်ဖက်သဘောမတူနိုင်ပါက တရားရုံးသို့ တင်ပြနိုင်သည်။

အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကလေးတစ်ဦးကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ပြီး အမည်၊ အခွင့်အာဏာ၊ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုနှင့် အမွေဆက်ခံမှုတို့အတွက် အကျိုးဆက်များရှိသည့် တရားဝင်မိဘဘဝကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ အသိအမှတ်ပြုရန်အတွက် အချို့ကိစ္စများတွင် မိခင် သို့မဟုတ် ကလေး၏ သဘောတူညီချက် လိုအပ်ပါသည်။ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ငြင်းပယ်ပါက တရားရုံးသည် တောင်းဆိုမှုအရ DNA စစ်ဆေးမှုဖြင့် ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း တရားရုံးတွင် အတည်ပြုနိုင်သည်။

မွေးစားခြင်းသည် မူလမိဘများနှင့် တရားဝင်ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်ပြီး မွေးစားမိဘများနှင့် မိသားစုဥပဒေဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးအပြည့်အဝကို ထူထောင်သည်။ တရားရုံးသည် ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်များ ကိုက်ညီမှုရှိမရှိနှင့် မွေးစားခြင်းသည် ကလေး၏အကျိုးစီးပွားအတွက် ရှင်းလင်းစွာရှိမရှိကို အကဲဖြတ်သည်။ နိုင်ငံအချင်းချင်း မွေးစားခြင်းအတွက် သီးခြားနိုင်ငံတကာစည်းမျဉ်းများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများလည်း အကျုံးဝင်သည်။

ကွာရှင်းပြတ်စဲရေးကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရာတွင် ကြားနေကြားဝင်ညှိနှိုင်းပေးသူသည် သားသမီးများ၊ ထောက်ပံ့ကြေးနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုခွဲဝေမှုအပါအဝင် ကိစ္စရပ်များတွင် သဘောတူညီချက်များရရှိရန် လက်တွဲဖော်နှစ်ဦးစလုံးကို လမ်းညွှန်ပေးပါသည်။ ၎င်းသည် အထူးသဖြင့် မိဘများကဲ့သို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းလိုသည့်အခါတွင် အသုံးဝင်ပါသည်။ ကြားဝင်ညှိနှိုင်းပေးခြင်းသည် ရန်ဘက်တရားစွဲဆိုမှုထက် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနည်းပါးလေ့ရှိသည်။

မှတ်ပုံတင်ထားသော မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းသည် ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုနှင့် အမွေဆက်ခံမှုတို့တွင် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ အရေးကြီးသော ကွာခြားချက်မှာ ကလေးမပါဝင်သော မှတ်ပုံတင်ထားသော မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းကို မြူနီစီပယ်မှတစ်ဆင့် သဘောတူညီချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်သော်လည်း အိမ်ထောင်ရေးကို အဆုံးသတ်ရန်မှာ တရားရုံးတွင် အမြဲတမ်း လိုအပ်ပါသည်။

အသက် ၁၂ နှစ်နှင့်အထက် ကလေးများအား အခွင့်အာဏာ၊ အဓိကနေထိုင်ရာနှင့် ဆက်သွယ်မှုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ၎င်းတို့၏အမြင်များကို ဖော်ပြရန် တရားရုံးမှ အခွင့်အရေးပေးထားသည်။ ငယ်ရွယ်သော ကလေးများကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ကြားနာနိုင်သည်။ တရားရုံးသည် ထိုအမြင်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကလေး၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားများအပေါ် အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်သည်။

ကလေးနှင့်အတူ အဓိကအားဖြင့် မနေထိုင်သော မိဘသည်လည်း ကလေးနှင့်ပတ်သက်သည့် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို ရယူပိုင်ခွင့်ရှိပြီး အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရမည်။ အခြားမိဘက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းမရှိပါက တရားရုံးသည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အစီအစဉ်တစ်ခု ချမှတ်နိုင်သည်။

ကလေးများနှင့်အတူ ပြည်ပသို့ပြောင်းရွှေ့ခြင်း သို့မဟုတ် နယ်သာလန်နိုင်ငံအတွင်း ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပူးတွဲခွင့်ပြုချက်အောက်တွင် အခြားမိဘ၏ သဘောတူညီချက် သို့မဟုတ် တရားရုံးမှ အစားထိုးသဘောတူညီချက် လိုအပ်ပါသည်။ တရားရုံးသည် ပြောင်းရွှေ့ခြင်း၏ လိုအပ်ချက်နှင့် အခြားမိဘနှင့် အဆက်အသွယ်အပေါ် ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုအပါအဝင် စိတ်ဝင်စားမှုအားလုံးကို ချိန်ဆပါသည်။

မိသားစုအိမ်ကို အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ဦးထံ ခွဲဝေပေးနိုင်သည်၊ ရောင်းချနိုင်သည် သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ဦးမှ ယာယီနေထိုင်နိုင်သည်။ မည်သူပိုင်ဆိုင်သည်၊ မည်သူအိမ်တွင်နေထိုင်သည်၊ ပိုလျှံတန်ဖိုး သို့မဟုတ် အိမ်ရာချေးငွေကို မည်သို့ခွဲဝေသည်ဆိုသည်မှာ အိမ်ထောင်ရေးပိုင်ဆိုင်မှုစနစ်နှင့် အပြန်အလှန်အစီအစဉ်များပေါ်တွင် မူတည်သည်။